Vergeet niet dat Nederland vrij merkwaardige verplichtingen heeft aangegaan in 1998 met ICC omdat het zo graag gastland wilde zijn. Het deed nogal wat aanbiedingen, al in de eerste week van de diplomatieke topconferentie tot oprichting van ICC en vaststelling van ICCS. En dat, terwijl de rechtsmachtkring van ICC nog niet vaststond. Terwijl er geen concurrentie was. Zwitserland gooide wel even een balletje op. Maar dat liet het terstond ook weer na toe het hoorde wat het gastland financieel op voorschotsbasis moet toeleggen aan ICC terwijl je maar moet zien of de aangesloten landen hun contributie gaan betalen. Ik had van Nauru en Senegal in dat opzicht geen hoge pet op. Maar er waren er meer, waarvan ik dacht dat ze wellicht wel een wat achterstallig zouden worden. Destijds was ik ambtenaar, dus ik kon dat niet openlijk allemaal zeggen. Maar iedereen wist wel in de grote zaal wat ik dacht. Die zaten dus te grinniken terwijl Wim Deetman een chalereus bid for Justice uitbracht.
Wat waren we royaal, mensen! Maar dat ICC, dat was er opeens wel, rechtsmachtvaardig en zo, in 2001. Maar het dééd niet veel. Dat verwachtte ik ook wel. Daar zijn dat soort supranationale ambtelijke vermaaksverenigingen niet voor. Dat is tot op zekere hoogte door Khan nu wel anders, maar die wordt niet teruggefloten. Want moet Nederland nu niet eens nadenken wat het met het Putin-tribunaal denkt te gaan doen? Of met het Ukraïne-tribunaal, dat ook al uitgeroepen is? Straks regent het aanhoudingsbevelen. Allemaal gericht tot het gastland. Dat is niet zo’n gek scenario. Vergeet niet: Nederland dat echt dacht dat Milosevic, Karadzic en Mladic niet naar Den Haag zouden worden gebracht. Tenminste: niet op kortere termijn. En ineens stond de eerste toch maar mooi in de voortuin van de penitentiaire inrichting Scheveningen. Omdat de vent hinderlijk was geworden in Servië zelf. Men loosde hem graag. Over de schutting met die mislukkeling. En niet om een weekeind door te brengen in Scheveningen, zoals Louis Davids neuzelig met kopstem zong. In de dertiger jaren van de vorige eeuw. Toen we dachten dat alles rozengeur en maneschijn was en zou blijven. Toen Nederland nog onschuldig was en bleef. Ook toen Colijn aanmaande des avonds rustig te gaan slapen en ons overigens graag de verpozing overliet die de radio het luistervolkje placht te bieden. Toen Hitler het Rijnland bezette in 1936. Wat helemaal niet mocht. Die avond, weet u nog wel? Toen er ook al wetten waren en praktische bezwaren en milde weemoed die des avonds komt wanneer men slapen gaat.