België was natuurlijk in Parijs prominent vertegenwoordigd als overwinnaar van de Duitsers in de recentste wereldkrijg waarin het Avondland met alle macht zichzelf genocidaal trachtte uit te roeien. De rest van de wereld keek dan ook ademloos toe toen de Europeanen waarachtig in die Volkenbond onmiddellijk het voortouw namen om de mensheid volkerenrechtelijke beginselen te leren. U moet rekenen: Groot-Brittannië en Frankrijk hadden heel erg veel koloniale troepen in de loopgraven laten creperen in de gasoorlogen, de aanhoudende artillerie-barrages, de bajonetgevechten en de mitrailleur-uitvallen met vlammenwerpers voorop bij de schijnuitvallen van de stoottroepen, de stormbrigades van het eerste uur waaruit later zijn Schutsz-Staffel, de Waffen-SS brigades zou vormen die de Weimarer Republik ten grave zouden dragen. Nederland wilde onmiddellijk in deze Volkenbond een prominente rol spelen, wat dacht u? Ze zonden daarom vooral Leidse Hoogleraren naar Genève om daar als volkenbondscommissaris eens flink te vertellen hoe alles eigenlijk moest. Zimmerman en Van Vollenhoven, De Louter die allemaal nobele gedachten hadden en die uitvoerig uiteenzetten aan een slaperig gehoor dat goed en flink had geluncht op kosten van Zwitserland dat ook belangrijk wilde zijn en dus, als klein land, niet bij de Bond wilde horen.
Omdat iedereen wel wist dat kleine landen straks de faillures van de Bond zouden moeten betalen, wat dacht u wat? Die Leidenaren hebben vast de brieven nooit gelezen die de Algerijnse, Tunesische en Brits-Indische rekruten vanuit de loopgraven hebben geschreven naar hun onderscheidenlijke thuisfronten. Daarin schrijven deze soldaten uitvoerig wat een barre waanzin de blanken onderling uithalen met het oogmerk elkaars natiën volledig te vernietigen. Echt welkom was Nederland niet te Genève. Het wilde zo graag lid worden van de Bond dat de andere afgevaardigden er eigenlijk aanstoot aannamen. Omdat steeds duidelijker werd wat Keizerlijk Duitsland toch eigenlijk had misdreven en dat nog wel met hulp van de Hollanders. Men besloot in Genève om Nederland de rotste karweitjes op te laten knappen in Bondsverband die er maar waren. Van die taak heeft het dappere landje bij de Noordzee zich dan ook vakkundig gekweten. Zonder zelf goed te begrijpen wat voor miserabele indruk het maakte met deze vlijt en gretigheid, zeg maar gerust heilsbegerigheid. En zo is het nog steeds. De wereldvrede is nooit meer in gevaar dan wanneer een Nederlands diplomaat of hoogleraar doende is haar te redden zei Aristide Briand, de Franse premier altijd. En de Fransen, zeg nou zelf, die hebben daar echt wel kijk op.