De geschiedenis van de Loosduinse Abdijmolen (ook wel bekend als de molen van Loosduinen of De Korenaer) is nauw verweven met de religieuze en agrarische historie van dit Haagse stadsdeel. Onze wandeltochten door de waterrijke Madesteinse vennen, broeken en molengangen plegen aan te vangen bij deze schilderachtige molen die ook heden ten dagen nog steeds beeldbepalend is voor het Loosduinse dorpsleven, waarin aan langdurig geologen tradities via feestelijkheden voor bezoekers en Loosduinse gezinnen door vooral de nijvere middenstand vaak met verwen gestalte wordt gegeven. Het jaarlijkse Dickensfeest georganiseerd door de verenigingen van die stand groeit in faam en allure en wordt jaarlijks steeds aantrekkelijker. En dat is één van de voorbeelden. We geven er op deze site nog enkele. De molen is steeds het wentelend middelpunt. Het heeft, als historisch gebouw en nijverheidspunt, een centrale functie voor dergelijke evenementen waaraan ook de molenaar graag medewerkt. Hieronder volgt een overzicht van de weg door de tijd die de molen aflegde.
Molen de Koren
Molen de Korenaer Loosduinen – Foto: Stichting Arcadisch Madestein
De oorsprong ervan is: het Cisterciënzer Klooster. De naam “Abdijmolen” verwijst naar de Cisterciënzerabdij die in de 13e eeuw (rond 1230) werd gesticht door Floris IV en zijn vrouw Machteld van Brabant. De eerste molens: Hoewel de huidige stenen molen er toen nog niet stond, hoorde bij een abdij van die omvang altijd een molen voor de eigen voedselvoorziening. Verwoesting: Na de Reformatie en de Tachtigjarige Oorlog werd de abdij grotendeels verwoest. Alleen de huidige Abdijkerk bleef gespaard, maar de molenplaats bleef een strategisch punt voor het dorp. De bouw van de Huidige Molen (1721) geschiedde in fases die samenhingen met ’s lands welvaart. De molen die we vandaag de dag kennen, is een stellingmolen. Bouwjaar: In 1721 werd de huidige stenen bovenkruier gebouwd ter vervanging van een eerdere houten molen. Functie: Het was een korenmolen, cruciaal voor de lokale boeren en bakkers om hun graan te laten malen. Eigendom: De molen was lange tijd in handen van particuliere molenaarsfamilies, waaronder de familie Van Foreest en later de familie Van Leeuwen. Maar verval en dreigende sloop deden zich voor. In de eerste helft van de 20e eeuw kreeg de molen het zwaar. Modernisering: Door de opkomst van elektrische maalderijen werd de windkracht overbodig. Verwaarlozing: De molen raakte in ernstig verval. In de jaren ’30 en ’40 was de staat zo slecht dat er stemmen opgingen om het monument te slopen. Daarom was het gelukkig dat restauratie en oprichting van de stichting “De Korenaer” mogelijk bleek. En gelukkig zagen de inwoners van Loosduinen de waarde van hun erfgoed in. 1981: De gemeente Den Haag kocht de molen aan. Grote Restauratie: Tussen 1982 en 1984 werd de molen volledig gerestaureerd. Sindsdien is de molen weer maalvaardig en draagt hij de naam “De Korenaer”. Vrijwilligers: Vandaag de dag wordt de molen draaiende gehouden door een team van enthousiaste vrijwillige molenaars.