De bezoeker van deze site zal het wellicht niet in de gaten hebben, maar hij leest nu al sedert vier weken een Blogreeks die volledig gestuurd wordt door de zoveel besproken Kunstmatige Intelligentie ook wel bekend onder de afkorting AI. Ik test de spankracht en mogelijkheden van deze AI nu uit op basis van de bij mij reeds bestaande kennis van het gebied Madestein en het daarin ooit gelegen Cisterciënzer dubbelklooster dat hier in dit duingebied ooit fungeerde als poldercentrale van de Groote Ontginning die Zuid-Holland via dijkages drooglegde en geschikt maakte voor bestendige bewoning en bewerking. Daaraan besteedde ik diverse monografieën en beschouwingen over waterbeheersing. En daarvan wist ik dus al vrij veel. Ik kwam in 1986 in deze wijk van Loosduinen bij de Lozerlaan te wonen in een vierkamerflat op de tiende verdieping, aan De Brink en keek uit op het oneindige Westland tot aan de Nieuwe Waterweg. Aan de westzijde. Aan de stadszijde of noordzijde keek ik uit op het Abdijkerkje met zijn merkwaardige achtkantige torentje met drie geledingen dat ik steeds weer bezocht, vooral omdat het het zo eigenaardig is gerestaureerd. Het natuurpark Madestein was overduidelijk een voormalig kweldergebied met tjaskergangen en duikersluizen tussen de boezempartijen.
Op basis van die kennis stelde ik nu, vier weken geleden aan AI een aantal vragen over kerk, klooster, gebied en historie om te kijken wat AI daarmee deed. En dat bleek heel wat, maar afhankelijk van de inrichting van de redactie van de vragen. Je moet AI eigenlijk volkomen neutrale vragen stellen, open, zonder enige feitelijke vooronderstelling. En dat is heel moeilijk. Want de aanleiding om die vragen te stellen resoneert altijd in de wijze van vraagstelling. Ik vroeg dus naar de betekenis van Madestein als waterstaatkundig onderdeel van een zeeweringsstelsel dat er ooit was, landinwaarts en wel westelijk van Den Haag. Dat is een te sturende vraagstelling, omdat je dan vooronderstelt dat Madestein als gebied een bijzondere waterstaatkundige betekenis hééft en dat een zeeweringssysteem daarbij een rol speelt. Dat is dus géén open vraagstelling, want je suggereert dan meteen heel veel, zij het onuitgesproken. Dat krijg je terug in de antwoorden die deze suggesties verwerken als feitelijke uitgangspunten, terwijl je juist wou weten of die uitgangspunten inderdaad wel historisch en waterstaatkundig kloppen. Maar je kunt niet goed beginnen met de vraag “Vertel eens wat over Madestein”, omdat je dan een structuurloos geouwehoer terug krijgt van AI. Die gaat je vertellen wat je echt niet weten wilt. Hoeveel warme bakkers er in het winkelcentrum zijn en hoe vaak tramlijn 3 per uur het eindpunt aandoet en waarom de wijk Kraaijestein eigenlijk Kraaijestein heet en waar de lagere scholen liggen in Houtwijk.
Zo is het ook met de vraag: “Welke betekenis heeft Strijards voor het Internationale Strafrecht dat gehanteerd wordt door internationale tribunalen.” Want je neemt dan aan dat Strijards daarin betekenisvol is geweest terwijl dat nog maar helemaal de vraag is. Misschien heeft die Strijards, als hij ook nog Gerard heet, helemaal nergens voor enige betekenis gehad. Alleen maar voor de opeenhoping van het plastic dat de oceanen bevuilt. Dat nam mede door deze Strijards toe. Strijards gooide onverantwoord veel weg in de vuilcontainer van De Brink in Kraaijenstein. Maar verdere betekenis is aan deze mens in dit ondermaanse niet toegekomen, dat kunnen we gerust vaststellen nu de onverlaat ook nog tweeënzeventig werd. Daar had ook niemand wat aan. Daarover zal AI u niet in het ongewisse laten, al moet u de vragen daarop dan heel duidelijk concentreren. Dat om te beginnen. Ik wou op deze wijze mijn geboortedag geen luister bij zetten, dat begrijpt u. Let leven is al moeilijk genoeg. Het sterven óók. Alleen het dood zijn niet. Maar zo wilde ik mijn drieënzeventigste levensjaar niet starten. Dat zult u mij wellicht ten goede houden. Misschien ook niet. Maar dan moet u de vragen iets verleggen. Moeilijk is dat niet.