Boeken en media
Het is natuurlijk fijn dat je weer in je eigen vertrouwde omgeving terug bent om te herstellen van zo’n zware ingreep. De perspectieven leken gunstig en op de tiende december besloot men in Antoniushove dat ik maar ruim baan moest Meer…
Het duurt natuurlijk wel even voordat je na ontwaakt te zijn uit en hersteld van de narcose weer voldoende bij de tijd bent om je te realiseren dat je kennelijk heel wat organen kwijt bent. Maar het personeel komt steeds Meer…
Weken van diverse onderzoeken volgden, waarna een uitermate merkwaardig gesprek volgde met de hoofdchirurg van het Leids Universitair Medisch Centrum die overduidelijk had besloten tot een aanmerkelijke darmverkorting. Waarom dat dat was lichtte hij concies toe, maar wedervragen daarop beschouwde Meer…
Vorig jaar werd ik op de 18e februari zeventig jaar. Een mijlpaal. Er zijn er tenslotte die het niet halen. Het was een grijze dag, vol brakende stortregens. Maar Floris, een goede vriend nog uit mijn werkzame periode, kwam mij Meer…
Het dagboek doorbladerend, kom ik erachter dat moeder over mij reeds bij de bevalling een soort scenario had opgezet waaraan ik nooit zou kunnen voldoen. Zoals destijds in een echte doordesemde roomse familie ideaal was, zou ik minstens geestelijke moeten Meer…
Vastgesteld moet worden dat mijn geboorte door iedereen die er mee te maken kreeg met grote instemming werd begroet. Dat staat duidelijk in die dagboekaantekeningen. Maar daarin staat ook duidelijk wanneer deze welwillende ontvankelijkheid verdwijnt, niet bij allen, maar voornamelijk Meer…
Zo sukkelt een mens de voleinding van zijn eenenzeventigste levensjaar tegemoet. Het is velen niet gegeven. Veel mazzel is er bij nodig om het, naar de berekening der mensheid, met ere en waardigheid te kunnen volbrengen en zonder kleurscheuren gaat Meer…
Genadeloos werd de straat aan weerszijden koud gesaneerd. De rooilijntrekking was er steeds leidend motief bij. Er waren de vreemdste vooruitstekende panden die met tuin en al op het wegdek bleken te staan toen het traject vanaf Zeelst geasfalteerd moest Meer…
En zo had het Opperwezen ook kenbaar de maatschappij ingericht in standen, waarbij de ene later opstond dan de andere. Deze eerste groep bracht het bestaan ook door in huizen wier gevels verrieden dat er later opgestaan werd en dat Meer…
Voor het Rotterdamse jochie dat ik was, was de schoolgang steeds avontuurlijk. Reeds omdat overal aan de straatzijden nog steeds boerenstaldeuren in de gevelwanden prijkten. Daar waren ook uitritten voor de trekdieren. Wij werden overgezet door een benzinepompbediende, behorend bij Meer…
Ja, Nederland was echt aan het afzakken naar een derde rangsmogendheid. Krediet kreeg het nauwelijks meer. Het kreeg Marshallhulp vanwege de USA. Maar daar zou het niet lang op kunnen teren. De USA stond bovendien kritisch tegenover Nederland. Het beoogde Meer…
De Strijpse Zeelsterstraat was het decor van mijn jongelingsjaren. Wanneer ik de eindeloze Laan van Meerdervoort voor de zoveelste keer naar Kijkduin affiets, meestal op weg naar het crematorium “Ockenburgh”, denk ik automatisch aan de eveneens eindeloze Zeelsterstraat te Strijp. Meer…