Boeken en media
Hier, in Braboland, waarheen wij verhuisd waren vanuit jachtig herrijzend Rotterdam, lagen de vormen voor onze godsdienstoefeningen uitgelijnd klaar. Het parool voor ons als randstadstedelingen was dat we deze vormen gaaf en onvoorwaardelijk moesten aanvaarden. Ze hoorden zogezegd bij het Meer…
De Evangelist Lucas is heel erg precies bij de datering van het optreden van Johannes de Doper. Dat is noodzakelijk wegens de door deze auteur beoogde genealogie van Christus uit het Huis David. Deze Voorloper van Christus, Johannes, moet overduidelijk Meer…
Toen ik in de vijftiger jaren bij vol bewustzijn te maken kreeg met het instituut “kerk” – de Roomse-Katholieke dus – was dat een inrichting waarin de gedragsvormen en uiterlijke verschijningsgedaanten van het bovenzinnelijke kant en klaarlagen om klakkeloos aanvaard Meer…
Pas veel later heb ik begrepen waarom in Kempenland zolang deze driekoningen-processies zijn gekoesterd tot dieper in de twintigste eeuw. Want ik veronderstel dat heden ten dage geen hond meer wat begrijpt van deze optochten, folklores en zangen. Te weinig Meer…
Het feest van de driekoningen werd in Strijp ook nog flink gevierd door jongens, die deze monarchen uitbeeldden en daarbij kronen droegen die merkwaardigerwijze in carnavalswinkels of feestartikelenzaken konden worden betrokken. Er waren een gele, een zwarte en een witte Meer…
De roomse kerk zou niet kunnen gelden als voortzetting in het wereldlijk domein van het Romeinse Keizerrijk als niet al spoedig de commerciële aspecten van de sacramentele bedieningen en de daarvan afgeleide sacramentaliën erkend en herkend waren. En ik gaf Meer…
In Rotterdam Oud-West waren we min of meer crypto-katholiek geweest bij ons thuis daar in de Hendrick Sorghstraat eerst, maar later, aan de Ringvaartweg en aan de gloednieuw herbouwde Hoogstraat in de puinhopen van na-oorlogsch Rotterdam toch óók. Een normaal Meer…
Was het Christendom een tegencultuur in dat roerige gekoloniseerde Midden-Oosten, een soort ideologische maatschappijleer gericht tegen een koloniserende macht? Had dat Christendom een staatkundige pretentie? Gericht op individuele ontvoogding van religieuze mythen omtrent een ideale samenleving? Een, die uitging van Meer…
Van den beginne af is de Christusopenbaring – de Godmens als verlosser die de mensheid met de schepper verzoent – intens syncretistisch geweest wat het Nieuwe Testament betreft. Syncretistisch. Samensmeltend zodat een nieuw amalgaam ontstaat, een nieuwe legéring van metalen Meer…
De mensen in het gebied, dat we nú “Midden-Oosten ”noemen – omdat we nu nog steeds de wereldkaart Europa-centrisch plegen te duiden en in te richten, eigenlijk een belachelijke geopolitieke vooronderstelling of werkhypothese – waren er zeker van dat hun Meer…
De advent is in het christendom de benaming voor de aanloopperiode naar kerst. Bij ons op de lagere school en de middelbare school, die oer-katholiek waren, werd deze verwachtingsvolle periode aanvankelijk intens gevierd. Na 1968 ineens niet meer. Dat was het jaar van de academische Meer…