Uit de persberichten kun je afleiden dat de inhoud maar een fractie inhoudt van wat de feitelijke toedracht is geweest en wat de gevolgen direct al waren, met de actieradius ervan en de impliciete mogelijkheden van deze informatieoverdracht aan niet geadresseerden. De redacteurs ervan hebben zorgvuldig een tekst opgesteld die dat alles moet minimaliseren. Terwijl het gaat om de gevoeligste gegevens uit de persoonlijke levenssfeer. Want die medisch-klinische gegevens die nu op straat liggen impliceren heel wat over de persoon die ze betreft. Zijn levensstijl kan je er vaak uit afleiden, de bevolkingslaag waartoe hij behoort, de maatschappelijke welstand en zelfs de toekomstverwachtingen. Ik zou zeggen dat bij de lekkages bij het hoofdkantoor van het Openbaar Ministerie het nog wat erger is, omdat het echt niet alleen gaat om een vervolgde of te vervolgen persoon, maar ook om de eventuele aangevers, belanghebbenden bij het misdrijf en de afwikkeling ervan, de deelnemers daaraan, de getuigen, omstanders en mogelijke deskundigen die geraadpleegd zijn of nog moeten worden, de rechters, de gegevensbeheerders zelf, de slachtoffers, familie van deze allen en hun middellijke en onmiddellijke relaties.
Op een of andere manier vindt het Openbaar Ministerie dat het zelf kan bepalen op welke wijze, wanneer en met welke concieze inzichtelijkheid de lekken kunnen worden kenbaar gemaakt en in welke fase aannaderbaarheid van deze overheidsinstelling kan worden hersteld en aan wie daarvan kennis gegeven zal worden. Men volstaat met de laconieke vaststelling dat de gevolgen ervan nog niet goed in kaart kunnen worden gebracht. Maar dat men er toch druk mee bezig is. Met die gevolgen, dat in kaart brengen en de daarbij behorende waarschijnlijkheidsberekeningen. De vaagheden die men zich hier permitteerde raakt de hele bevolking van dit land.
Maar heeft u al gelezen dat onze volksvertegenwoordiging dáárover al een spoeddebat heeft aangevraagd met de ministers die het aan gaat, die van Veiligheid, Justitie en Volksgezondheid? Wat voor agenda houdt die vertegenwoordiging er eigenlijk op na die niet door het koortsdelier van de komende verkiezingen door onbenullige incidenten wordt bepaald? Het is stuitend en ook wel angstwekkend, ook al omdat deze data opgeslagen zijn in clouds die doorgaans buiten de territoriale rechtsmacht van Nederland zijn opgeslagen terwijl de servers en beheerders daar vaak nog verder van verwijderd zijn. Toch maken de mainstream media zich er niet druk over en de bevolking dus evenmin. Die kan pas voorzorgen trachten te treffen als ze weten kon in welke mate ze door al deze defecten gekrenkt is in haar persoonlijke levenssfeer, waar de Tweede Kamer zich doorgaans uitermate druk over pleegt te maken.