President Trump gebruikte de monroe-doctrine ter rechtvaardiging van zijn ingreep in het staatkundig stelsel van Venezuela. Diezelfde functie gaf Donald Trump aan deze doctrine betreffende zijn voornemen ook interventies te plegen in het staatkundig leven van Cuba, Mexico, Columbia, Groenland die hij ook aanduidde als risicogebieden voor de VS in de geopolitieke verhouding van de VS jegens de Volksrepubliek China en de Russische Federatie die in deze staten of territoria al geïnfiltreerd hebben, al dan niet via aanmerkelijke bestendige diepte-investeringen al dan niet van een militaire of handelscommerciële strekking. Dat die waren gedaan, die investeringen, vermeldde de VS-president als onomstotelijk feit dat geen nadere toelichting behoefde, als een datum van algemene bekendheid via algemeen toegankelijke ervaringsbronnen –en daarin heeft Trump vermoedelijk volkomen gelijk. Ik stip aan, dat de doctrine nu gebruikt werd door Donald als rechtsnormatief principe. Monroe – – zie vorige Blog – – gebruikte de term ter samenvatting van de algemene voorgenomen beleidslijn die Washington dacht uit te zetten als ambtsinstructie aan de VS-gezanten die de toch wel erg nieuwe en nog wat onzekere natie van de VS zou moeten gaan uitzenden. Amerika voor de Amerikanen als algemene frequente opstelling, als instructienorm voor de VS-diplomaten die nog geen eeuwenlange ervaring hadden in het diplomatieke verkeer zoals hun goudgegalonneerde collegae van de hoven van de Aziatische en Europese monarchen, vorsten of hertogen, maharadja’s, soesoehans, sultans, mogols, kaliefen, tsaren en keizers.
Een na te streven gedragslijn door die gezanten die de vreemdste gezagsdragers tegenkwamen, de gekste protocollen en gebruiken zouden moeten ervaren en doorstaan, de senielste inculturaties meemaken, de onbegrijpelijkste religies zouden moeten gadeslaan, eerbiedigen en soms zelfs praktiseren, zeker in Azië en nog zekerder in Het Verre Oosten. Monroe bedoelde niet een nieuw dwingend rechtsnormatief beginsel van hogere zelfs rechtswijsgerige orde te stichten. Een beginsel dat onderdeel zou zijn van het stellig dus plichtmatige volkenrecht. Dat dus door alle staten gerespecteerd behoort te worden. Bij gebreke waarvan een onwillige of onwelwillende staat aansprakelijk zou zijn en dus negatief sanctionabel via vergeldingsmaatregelen bij opstellingen strijdend met het beginsel. En dat is nu juist wat Donald Trump wel wil invoeren: hij zegt daarom ook dan hij een nieuwe dimensie toevoegt aan de monroeleer en dat hij eigenlijk een nieuw principe oplegt aan de statengemeenschap: via de Donroeleer, een contaminatie, u begrijpt dat al, van Donald en Monroe als amalgaam van Monroe’s frequentie en Donalds dwingend gedragsbeginsel voor niet Amerikaanse staten. Er is dus een Donroebeginsel, zegt Donald, en wie het niet respecteert, is nog niet jarig.
Dat is nieuw. Zegt Donald. Daarin heeft hij volmaakt gelijk. Volkomen nieuw. Nieuw is ook dat de VS dit beginsel eenzijdig uitroept. Maar dat hoort nu eenmaal bij het beoogde unilateralisme van Trump. Je overvalt de hele wereld met je nieuwe rechtsbeginselen, frequenties en gedragsbeginselen. Dat houdt mede in dat Nederland dat beginsel schendt. Want heeft het niet nog steeds in de Nederlandse Antillen in het Caraïbisch zeegebied territoria die door Den Haag worden aangestuurd? Nog wel als gemeenten of gewesten van het Koninkrijk der Nederlanden in Europa? Waar Den Haag toch de interne soevereiniteit schijnt te claimen, al komt daar praktisch geen zak van terecht? De VS heeft al regelmatig in Den Haag flink geklaagd over de wijze waarop Nederland dat doet. Dat heeft het wat Washington betreft steeds gebrekkig gedaan. Denk even aan de casus Natalee Holloway waarbij Joran van der Sloot toch de dader bleek van de toeleg het blonde meisje volmaakt te doen verdwijnen. Daarover heeft Washington steeds geklaagd en ook over vergelijkbare casus, want de casus-Holloway staat echt niet op zichzelf. Dat wordt dus nog wat. Zeker als Curaçao straks concentratiepunt wordt van olieoverslag uit Venezuela, met wellicht een herstart voor de raffinaderijen op het eiland met hun bijbehorende logistieke voorzieningen.