Nu was het, alles bij elkaar genomen, op die oudejaarsmorgen 2025 nog betrekkelijk rustig in het ziekenhuis dat de naam Sint Antoniushove mag voeren. Het geldt hier een nevenvestiging van het grote ziekenhuiscomplex dat bekend stond onder de naam “Johannes de Deo ziekenhuis”, waar zusters Franciscanessen de scepter kundig zwaaiden en voerden. Het geldt nu als geseculariseerd, maar er is nog steeds een altaarretabel zichtbaar in de grote hal waar die Italiaanse Heilige van Assisi sacramenteel doende wordt uitgebeeld, al kijkt bijna niemand ernaar om. Zoals bekend was de oudejaarsnacht naar 2026 ook in Den Haag weer bar en boos met veel geweldpleging tegen ambtelijke hulpverleners, dus later die oudejaarsdag zal de stemming die in de ochtend nog redelijk goedmoedig was onder de witgejaste wel wat anders zijn geworden, al blijft mij een raadsel waar zij die zelfbeheersing vandaan blijven halen. In het hoofdziekenhuis aan Het Westeinde in het centrum van Den Haag, waar men veelal te maken heeft in de weekeinden met uit de hardgelopen meningsverschillen onder allochtone groepen bij de eerste hulp plegen de discommunicaties uiteindelijk toch uit de hand te lopen, zeker wanneer massale aanvoer van gewonden plaats vindt.
Maar dan heeft men toch nog steeds te maken met een omgeving waarin de publieke infrastructuur van de stad nog intact is gebleven. Het ziekenhuis heeft nog elektriciteit, de waterleiding geeft nog schoon water af, de voorzieningen die op gas lopen zijn nog bruikbaar, de mobiele telefoontjes doen het nog. In Zweden is dat inmiddels wel grondig anders. Daar komen steeds vaker totale verstoringen van die infrastructuur voor door toedoen van duchtig georganiseerde allochtone straatbendes die elkaar met allerlei zware middelen bestrijden en die zelfs het openbare treinverkeer weten te verlammen. Daar betalen de Zweden nu een zware tol voor, dat de regerende sociaaldemocratische partijen meer dan een halve eeuw van dit voorzienbare euvel van totale disruptie hebben willen wegkijken, ook in de noodscenario’s. Die dus niet mochten worden aangemerkt als toereikende plannen B bij officieel overheidsfalen over de brede linie van de zorgtaken die de centrale overheid naar zich toegeharkt had. Zulks onder meer op basis van een volkomen illusoir gelijkheidsbeginsel dat voort zou moeten vloeien uit een grondwettelijk gegarandeerd antidiscriminatiebeginsel. Een dogmatisch verankerd “Gelijke monniken, Gelijke kappen” in iedere, maar dan ook iedere situatie.
Waarbij voorbij werd gezien, opzettelijk, aan het feit dat Sint-Augustinus deze gelijkheid in kappen juist in zijn Regel voorschreef omdat de monniken natuurlijkerwijs nooit gelijk zijn. Dat staat, u zult het zien, ook de regering Jetten te wachten op afzienbare termijn, op basis van dezelfde modellering van een niet haalbare ideale samenleving. Er komen nu in Zweden steeds meer thrillers uit over deze steeds bestendiger wordende oer chaos waaraan links nooit wilde geloven. Ze beginnen met bosbranden waardoor gemeentelijke sportverenigingen en ontspanningsgroepen door de officiële hulpdiensten worden ingeschakeld die al snel niet kunnen wegkijken van de ongelijkheid van de monniken, óók niet met die gelijkmakende kappen op hun hoofden waardoor ze onherkenbaar de chaos kunnen vergroten.