Boeken en media
Terug naar Eijsden, die 10e novembermorgen. De klokken gingen aan het luiden, de vroegmis, de gelovigen spoedden zich kerkwaarts en ontwaarden de colonne. De voorname heer uit de tweede auto wreef de handen, kloeg over de ochtendkoude en scheen gehinderd Meer…
De westelijk geallieerden zijn thans de enigen die er in dit opzicht toe doen. Kan Van Karnebeek de Keizer niet ronduit vragen om op te krassen? Waarom hem niet stomweg uitgeleverd? Hoe komt de man trouwens uitgerekend nú hier? Maar Meer…
Naarmate de ontstemming in Engeland en Frankrijk toeneemt over de overkomst van de Duitse Keizer – vooral als men verneemt dat de man in watten verpakt wordt – vraagt Heldring belet bij Van Karnebeek. Heldring wéét dan al dat Van Meer…
De Nieuwe Rotterdamsche Courant, Het Algemeen Handelsblad, Het Volk en De Telegraaf, maar ook bladen als de Noord-Limburger, de Tilburgsche Courier en Het Eindhovensch Dagblad of de Meijereische Courant weten dan al beter. Deze staan in verstandhouding met Engelse, Belgische en Meer…
Pinckaerts nam de dienstfiets en reed naar het dichtstbijzijnde café bij de Zinkwit-fabriek van Eijsden om met Maastricht te telefoneren, met de garnizoenscommandant, de majoor G. (Gerard) Van Dijl (ook: Van Deyl). De fabriek was dicht op dat moment, maar Meer…
Maar zijn Limburgs is voor de officier goed verstaanbaar. Het betreft de Limburger Gilles Braeken. Hij is onvermurwbaar en koppig, ook als de Duitsers beginnen te tieren zonder ruzie te willen maken. Zijn maat kijkt goed rond naar de acht Meer…
Nederland was garant geweest van de eeuwigdurende neutraliteit van het Groot-Hertogdom Luxemburg. In 1868 had het deze garantie bij Whitehall afgegeven: het had in Nederland terstond een kabinetscrisis veroorzaakt. Want de Tweede Kamer wist van niks. En die Tweede Kamer Meer…
In de vroege deemstering van zondag 10 november 1918 stopten negen militaire Duitse stafauto’s bij de grenspost Withuis te Eijsden in het uiterste zuiden van Nederlands Limburg. Ik repte daar al van. Nu kom ik op de preciese details uit. Meer…
Wilhelmina wist zich innig verbonden door een dynastieke band met Wilhelm II van Hohenzollern die zich óók “prince d’ Oragne” mocht noemen en dat ook vaak openlijk deed. Zij wist van hem een persoonlijke garantie los te peuteren dat Nederland Meer…
Minister-president Ruys werd in de vroege ochtend van die zondag wakker gemaakt. Ruys vernam dat de Duitse keizer bij Eijsden stond. De keizer wilde toelating tot Nederland. Hij deelde mee, dat hij kwam als particulier persoon. Maar hij had wel Meer…
Zo kwam Wilhelm, weggedoken in zijn grote legermantel, nerveus sigaretjes rokend, aan bij de grensovergang bij het dorpje Eijsden aan de Maas. Er was een slagboom en een wachthuisje. Daarin bevond zich een soldaat, die overduidelijk opgeschrikt uit de sluimer Meer…
Wilhelm II was stomverwonderd dat een Duits generaal hem, als Oberster Kriegsherr, zó durfde te bejegenen. Hij weigerde daarom categorisch verder nog met Gröner te spreken. Kwam de generaal binnen, dan draaide Wilhelm hem onmiddellijk de rug toe of hij Meer…