De wereld houdt zich nu vooral bezig met het Venezuelaans avontuur dat Washington is aangegaan met Zuid-Amerika door de inval vanuit de Caraïbische zee. De Amerikaanse president Donald Trump wil het bestuur in Venezuela overnemen nadat hij zijn leger de president van dat land heeft laten ontvoeren. In zo’n geval spreekt men in het volkenrecht van: abductie. Dat is een staatshandeling, waarvoor heel eigenaardige regelen gelden in het interstatelijk verkeer. De staatsbetrokkenheid van de mogendheid die ontvoert roept allerlei territoriale soevereiniteitsvragen op. Zo kan de staat wiens grondgebied door de abductie geschonden is met terugwerkende kracht instemmen met de abductie, mits behoorlijke compensaties geboden worden. Dat kunnen schadeloosstellingen zijn, maar andere vergoedingsmodaliteiten zijn ook gangbaar. Abductie is niet zo uniek als de media nu willen doen uitkomen. Eichmann was een typisch voorbeeld van abductie door de staat Israël ten laste van de territoriale soevereiniteit van Argentinië, waar deze ex-luitenant kolonel van de SS zich schuilhield. Hij werd geacht de holocaust administratief voorbereid en uitgevoerd te hebben. De VN-Veiligheidsraad vond dat Israël aan Argentinië behoorlijke compensaties moest bieden, maar oordeelde niet dat Eichmann teruggeleverd moest worden. En ook de ex-president van Servië was object van abductie ten behoeve van het Joegoslavië-tribunaal.
Maar Servië ging achteraf akkoord. Washington schijnt echter tijdelijk een protectoraat te willen vestigen over Venezuela en dat maakt de kwestie geopolitiek voorlopig toch weer wat prangender. Maar zo’n machtsovername is praktisch nogal bezwaarlijk. Dan moet men een effectieve bezetting kunnen leggen. En dat is voorshands voor de USA ondoenlijk. Op een bijna uur durende persconferentie in zijn eigen golfresort in Mar-a-Lago praatte president Donald Trump natuurlijk als gebruikelijk veel over zichzelf. Hij had het weer eens goed gedaan. Ook als vredesstichter. Het ging weinig over de toekomst van Venezuela, het land dat hij ruim twaalf uur tevoren toch echt wel had aangevallen en had ontdaan van hun president. “Als jullie konden zien wat ik zag, zouden jullie het niet geloven”, zegt Trump, die de aanval vanuit Mar-a-Lago simultaan volgde. Bijna tussen neus en lippen door kondigde Trump aan dat de Amerikanen tijdelijk het bestuur zullen overnemen in Venezuela.
“Totdat er een veilige en stabiele machtsoverdracht kan plaatsvinden.” In de tussentijd wil de president miljarden steken in de Venezolaanse olie-industrie die volgens hem “kapot” is. De winst die daarmee gemaakt wordt, zal bij de Venezolanen terechtkomen. Het was alsof Trump vergeten was dat zijn troepen Venezuela na de gevangenneming van Maduro hebben verlaten. Laat staan dat hij stilstond bij het feit dat de overgebleven Venezuelaanse autoriteiten niet staan te springen om Amerikaanse inmenging. Defensieminister Vladimir Padrino López kondigde al aan zich tegen de buitenlandse troepen te zullen verzetten. Dat alles leek geen bezwaar voor Trump, die zei dat buitenlandminister Marco Rubio en defensieminister Pete Hegseth al met de machtsovername “bezig” zijn. Wat dat betekende en hoe hij een tijdelijk Amerikaans bestuur voor zich zag, bleef na de persconferentie in Florida volledig onduidelijk. Uiteraard. Daar hebben ze vermoedelijk in Washington nog niet ten gronde over nagedacht.