De ingrijpende constitutionele hervormingen die de sociaal-democratische arbeidersbeweging in Duitsland al sedert 1888 beraamde betreffende het staatkundig stelsel van Keizerlijk Duitsland werden in 1918-1920 volledig gefrustreerd door de ambtenarij van Wilhelminisches Deutschland. De geheimraden, de administrateurs, de ministeriële referenten en raadadviseurs met hun prachtige ambtskostuum volgehangen met onderscheidingen, ordelinten en rangtekens op manchetten en kraagspiegels. De keizer trad weliswaar af en zijn militaire omgeving moest wijken, maar de rijkskanselarij bleef wemelen van de hooggeplaatste ambtenaren die de socialisten eenvoudigweg niet zagen stáán en geen enkele loyaliteit konden opbrengen voor hun nieuwe meerderen zoals Friedrich Ebert, de nieuwe rijkskanselier, Gustav Noske, de minister van oorlog en de schichtige premier Scheidemann die zonder vooroverleg en zonder machtiging de Duitse Republiek uitriep. Uit een zijraam van de bibliotheek van de Reichstag. De ambtenaren zagen de nieuwe gezagsdragers in hun gekreukelde doorzwete overhemden rondrennen en besloten massief in verzet te gaan tegen deze linksistische nakketikkers totdat de tijd weer rijp zou zijn hun loketten te heropenen om burgers toe te snauwen dat iets uitgesloten was en volledig onmogelijk. Zoals ze steeds hadden gedaan, toen iedereen wist waar zijn plaats was. De militairen die de natie naar haar ondergang hadden geleid, uiterst vakkundig, voorop. Er was geen algemeen vooroverleg geweest door een zogeheten algemene bestuursdienst. Dat was ook niet nodig. Iedereen boven de referendarisrang wist intuïtief dat massaal passief verzet voldoende zou zijn. Dat behoefde geen verbale uitdrukking, dat kon door subtiele gebaren reeds veruiterlijkt worden, juist zoals de secretarissen-generaal dat onderling elkaar deden weten op de ochtend van de 22e november 2023 toen in Nederland de stembusuitslag officieel werd en dus bleek dat rechts — BBB en PVV — massaal gewonnen hadden electoraaltechnisch gezien. Zie verder https://gerardstrijards.nl/ongrondwettige-overheid/ en de daarop volgende Blogs in 2023.https://gerardstrijards.nl/ongrondwettigheden-van-een-nieuw-kabinet/
De Duitse linkse dissident Theodor Plevier schreef in 1931 een boek met de titel die hierboven in het Duits prijkt en waarin uit de doeken gedaan werd van binnenuit, dat de nieuwe Republiek die in 1920 te Weimar werd opgericht en erkend bij Wet van de Rijksdag nooit enige kans van succesvol overleven was gegund door de keizerlijke ambtenarij. De spreuk “De Keizer ging, de generaals bleven” geeft deze ambtelijke verzetsbeweging die het hele Duitse staatsapparaat verlamde vanaf 1920 in iedere geleding en ten aanzien van iedere overheidstaak sedertdien treffend weer. Het is een zelfstandig spreekwoord geworden. Dat zich nu via het kabinet-Jetten zichtbaar en tastbaar naar Nederlandse staatshuishoudelijke contouren ontvouwt. Want dat kabinet is uitsluitend op één einddoel uit: volledige restauratie en heroriëntatie op de neoliberale koers die Rutte inzette via zijn kabinetten waarin het D66-programma de leidraad was voor de staatkunde en de overheidstaken. Het kabinet-Schoof moet nu verwijderd worden uit de annalen van de actuele staatkunde van dit polderland. De voorzienbare immigratierampen, de klimatologische ideologie, de reallocatie van de agrarische gronden en het intensief doorontwikkelen van een militair herbewapeningsprogramma dat al in 2014 werd geformuleerd moeten worden dóórgedrukt tegen iedere prijs op zo kort mogelijke termijn. Wat de mensen er in den lande ook van mogen vinden. De ambtenarij heeft zich dus herpakt en vat alles aan om de Spreidingswet er door te drukken ook al is de juridische grondslag van de bijbehorende dwangmiddelen en politionele maatregelen hoogst kwestieus. Iedere gemeente zal zijn mega-AZC krijgen. Ongeacht de verstoringen in het publieke domein die dat teweeg zou moeten brengen, tot en met massale onteigeningen toe. De omvolking doorgezet. Hoe dan ook.