Boeken en media
Constitutioneel is er wel wat af te dingen op het twitterverbod dat premier Schoof erdoor drukte tijdens de tumultueuze schorsing naar aanleiding van de retweet van minister van Welzijn en Volksgezondheid Fleur Agema. De minister retwitterde een berichtje waarmede zij Meer…
De inleiding van de afkondiging van een wetsbesluit rept altijd van gemeen overleg als het besluit algemeen verbindend is. Dat was voor Willem I niet vanzelfsprekend in 1814. Hij vond dat de volksvertegenwoordiging gewoon een hoog college van staat was. Meer…
De oppositie in de Tweede Kamer gunde, briesend van haat, woede, frustratie en verbolgenheid over het stemgedrag van de kiezer op 22 november, de nieuwbakken minister-president geen enkele ruimte. Geen enkel krediet. En eigenlijk zelfs geen rudimentair vertrouwen. Nu eist Meer…
De NPO had dus zendtijd te kort om den volke kond te doen wat een zootje miezerds het kabinet-Schoof eigenlijk was. En dat deed de NPO met verwe. Het maakte een aparte YouTube-film erover, met de titel: De chaotische start Meer…
Vanuit dat democratisch meerderheidsbeginsel deed Schoof het niet gek. Hij inventariseerde. Hij dreef niets op de spits. Hij bleef beleefd. Hij greep in toen een minister in vak K zat te twitteren over oppositionele opstellingen. Niet omdat hij die twitters Meer…
Met groot meesmuilen en ostentatief dédain hebben de gangbare media kennisgenomen van het eerste optreden van het kabinet-Schoof. Vooral de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) liet zich daarbij niet onbetuigd. Steeds weer werden de oppositionele interrupties in de diverse journaaluitzendingen herhaald. Meer…
Een kindertuin, dat was de Tweede Kamer recentelijk bij het debat over Schoofs regeringsverklaring. De oppositie wist niet beter te doen dan de aangetreden bewindspersonen wederom flink de maat te nemen op hun in het verleden, in een andere positie, Meer…
Iemand die nu bijna aan doet als een legendair folkloristisch figuur waarvan men niet kan begrijpen dat het werkelijk heeft bestaan en nog functioneerde ook is Jonkvrouwe Wttewaall van Stoetwegen, destijds bleue nieuwkomer in de naar mottenballen geurende kamgaren pakken Meer…
Romme kon bij zijn hetzes ruim gebruikmaken van de dagbladpers zoals “De Volkskrant” en “Elzeviers Weekblad”. Dat waren belangrijke landelijke media. De kiezer placht ze te gebruiken als referentiekader voor zijn staatkundige oriëntatie, al las hij ze meestal niet zelf Meer…
Romme was al sedert 1937, als minister van Sociale Zaken, een beproefd en meedogenloos intrigant gebleken. Dat had hij overduidelijk gedemonstreerd in het vierde kabinet-Colijn toen hij vooral erop uit bleek “de roomse zaak” te dienen. Welke zaak dat precies Meer…
Moeilijk was het niet het kabinet, dat toch al zwak in zijn schoenen stond, flink te ondermijnen. Dat werd onder aanvoering van Carl Romme die fractievoorzitter werd van de gloednieuwe Katholieke Volkspartij kundig gedaan. Over de rol van deze Romme Meer…