Boeken en media
Na de twee kerstdagen, waarin wij wat landerig wederom ons volslagen onbekende rituelen in de parochiekerk ondergingen had je tot en met 31 december de geheimzinnige reeks plechtigheden die tezamen het “Octaaf van Kerstmis” vormden. Die serie liturgische merkwaardigheden eindigde Meer…
Merkwaardig summier was de kerstvigilie gewijd aan de onbevlekte ontvangenis van Maria, de komende moeder Gods. Merkwaardig, omdat van de bezwangering van de vrouw eigenlijk in Braboland toch wel degelijk een probleem werd gemaakt, getuige die voorgeschreven kerkgang die ook Meer…
Dat vond mijn veel te Hollandse moeder, die op dit punt hypergevoelig was, ridicuul. Ze legde zich er niet alleen niet bij neer. Ze ging er tegen in, zoals veel andere vrouwen in de wijk óók hadden willen doen, die Meer…
Over deze “kerkgang” is tegenwoordig veel te doen, filosofisch, sociologisch, ideologisch en zelfs staatkundig. Deze discussie is geconcentreerd op de vraag — en de beantwoording daarvan — of de kerk hier een reinigingsritueel beoogde of een dankzeggingsritueel. Die vraagstelling is Meer…
Was die Intronisatie dus niet geheel kreukloos liturgisch verlopen, er gingen aan moederszijde nog wel heel wat vormen en liturgische vertoningen meer mis. Moeder was in Rotterdam heel katholiek opgevoed. Ze was daar paramentenmaakster geweest. Dat is de borduurkunstige vervaardigster Meer…
Hier, in Braboland, waarheen wij verhuisd waren vanuit jachtig herrijzend Rotterdam, lagen de vormen voor onze godsdienstoefeningen uitgelijnd klaar. Het parool voor ons als randstadstedelingen was dat we deze vormen gaaf en onvoorwaardelijk moesten aanvaarden. Ze hoorden zogezegd bij het Meer…
De Evangelist Lucas is heel erg precies bij de datering van het optreden van Johannes de Doper. Dat is noodzakelijk wegens de door deze auteur beoogde genealogie van Christus uit het Huis David. Deze Voorloper van Christus, Johannes, moet overduidelijk Meer…
Toen ik in de vijftiger jaren bij vol bewustzijn te maken kreeg met het instituut “kerk” – de Roomse-Katholieke dus – was dat een inrichting waarin de gedragsvormen en uiterlijke verschijningsgedaanten van het bovenzinnelijke kant en klaarlagen om klakkeloos aanvaard Meer…
Pas veel later heb ik begrepen waarom in Kempenland zolang deze driekoningen-processies zijn gekoesterd tot dieper in de twintigste eeuw. Want ik veronderstel dat heden ten dage geen hond meer wat begrijpt van deze optochten, folklores en zangen. Te weinig Meer…
Het feest van de driekoningen werd in Strijp ook nog flink gevierd door jongens, die deze monarchen uitbeeldden en daarbij kronen droegen die merkwaardigerwijze in carnavalswinkels of feestartikelenzaken konden worden betrokken. Er waren een gele, een zwarte en een witte Meer…