Boeken en media
Genadeloos werd de straat aan weerszijden koud gesaneerd. De rooilijntrekking was er steeds leidend motief bij. Er waren de vreemdste vooruitstekende panden die met tuin en al op het wegdek bleken te staan toen het traject vanaf Zeelst geasfalteerd moest Meer…
En zo had het Opperwezen ook kenbaar de maatschappij ingericht in standen, waarbij de ene later opstond dan de andere. Deze eerste groep bracht het bestaan ook door in huizen wier gevels verrieden dat er later opgestaan werd en dat Meer…
Voor het Rotterdamse jochie dat ik was, was de schoolgang steeds avontuurlijk. Reeds omdat overal aan de straatzijden nog steeds boerenstaldeuren in de gevelwanden prijkten. Daar waren ook uitritten voor de trekdieren. Wij werden overgezet door een benzinepompbediende, behorend bij Meer…
Ja, Nederland was echt aan het afzakken naar een derde rangsmogendheid. Krediet kreeg het nauwelijks meer. Het kreeg Marshallhulp vanwege de USA. Maar daar zou het niet lang op kunnen teren. De USA stond bovendien kritisch tegenover Nederland. Het beoogde Meer…
De Strijpse Zeelsterstraat was het decor van mijn jongelingsjaren. Wanneer ik de eindeloze Laan van Meerdervoort voor de zoveelste keer naar Kijkduin affiets, meestal op weg naar het crematorium “Ockenburgh”, denk ik automatisch aan de eveneens eindeloze Zeelsterstraat te Strijp. Meer…
Totdat Sjaantje zelf geheel verzenuwd uit de gang barstte waarachter die zijkamer belendde en snauwend de rijksdebiel verwijderde uit de ruimte die, betegeld en belegd met granito, krachtig begon te galmen. Dat kon even duren, want Sjaantje was dan niet Meer…
Mijn vader placht in die tijd zich voornamelijk op te houden in zijn immense duivenhok, voorzien van Ketel A-1 jenever. Daar zat onze verwekker uren voor zich uit te staren, omringd door driftig pikkende wedstrijdduiven die maar ongeregeld van voedsel Meer…
“De tijden veranderen en wij veranderen met de tijden”, zo waarschuwde de kerkvader Sint Augustinus ons. Hij vervolgde met de vermaning dat wij zelf die tijden zijn, wij maken de tijden. Daarom verontschuldigt de verandering der tijden nooit voor ontwikkelingen Meer…
Toen ik nog jong was, daar in dat zo landelijke Strijp, heel lang geleden, sprak God nog gewoon Latijn. Hij deed daar niet moeilijk over. En bovendien: Hij kende het ook goed. Een dode taal, moet u rekenen, waarvan de Meer…
De Paastijd werd in huize Strijards doorleefd beleefd. Er werd, dat herinner ik mij geducht, streng gevast, dat wil zeggen: door moeder en de kinderen. De kostwinner deed daaraan niet mee. Hij rekwireerde bij het avondeten de gewone porties vlees, Meer…
Het was vroeger, vooral in die Strijpse jaren waar rooms nog steeds overweldigend troef was, een heel probleem dat ik steeds jarig bleek te zijn in de periode dat de grote vasten, de veertig dagen-tijd, was aangebroken. Ik mocht dan Meer…
Mijn moeder vond het verschrikkelijk, dat ons gezin naar Brabant moest verhuizen. Vader kon echter een aanstelling krijgen als verzekeringsinspecteur bij “De Goudse Levensverzekeringsmaatschappij”. Hij kon in Eindhoven standplaats verwerven voor heel Zuidoost Brabant terwijl hij ook nog agenturen mocht Meer…