Dickens moet nogal gesteld zijn geweest op de dramatiek van gedingen waarbij of waarin Kings Council zijn gemengd. De auteur schrijft er veel over, laat ook zien hoe maatschappijbevestigend en standen fixerend de functionaris met de langere pruik en de rode tas was. En hoe vertragend zijn inmenging werkte op ieder geding. Hoe weinig te rijmen het optreden was met het doel van de aanstelling: de bevordering van ’s Konings vrede in zijn rechtsgebied. Hoe escalerend ook, sociaal gezien. Ik citeerde de civiele zaak Yarndice versus Yarndice, waar het gaat om een ingewikkelde erfeniskwestie met diverse begrotingsmaatstaven voor legitieme porties, die steeds weer een ander deskundigenbericht vereisen. Litterair niet te versmaden. Schilderachtig ook wel. Dat wordt des te opvallender naarmate meerdere KC’s gaan optreden namens volledig verschillende sociale strata, die ieder andere rechtsopvattingen koesteren binnen hun parallelle maatschappijbelevingen, zoals nu helaas in multicultureel Engeland dat langzamerhand schijnt te imploderen door die tegenstellingen steeds weer blijkt. De afdoeningen tot op heden van het euvel van de grooming gangs zijn exemplarisch.
Het is een godswonder dat dat decennialang onder de radar gehouden kon worden. Vanzelf is dat niet gegaan. Als een hervatting van deze gedingen die steeds weer leidden tot onvoorwaardelijke sepots en buitenvervolgingstellingen door geweldige druk zijdens de politie en de verschillende straathoekwerkers en sociale consulenten zou plaats vinden op nationaal niveau zal dat wel blijken en zal ook blijken hoezeer de stand van deze koninklijke advocaten daaraan heeft bijgedragen. En juist daarom zal dat in volle omvang te Straatsburg aangekaart moeten worden. Er zit weinig anders op. Engeland zal zich uiteraard tegen de ontvankelijkheid van de klagers, die de rechtsmacht van het Mensenrechten Hof te Straatsburg gaan aanwenden ten uiterste verzetten en daartoe werkelijk alles uit de kast trekken, tot genoegen van de Russische Federatie die, hoezeer ook tijdelijk geschorst als lid van de Raad van Europa door de Oekraïne-oorlog, toch als intervena bij dat geding zal willen optreden en thans in staat gesteld zal moeten worden als verdragspartij de staf integraal te breken over het concept van de Angelsaksische Rule of Law, wat dat dan ooit ook heeft mogen voorstellen. Het concept is vaak tegen de Slaven gebruikt, al sedert de Krimoorlogen van 1852. Nu kan Het Kremlin zijn gram halen.