Het Huis Hannover slaagde nooit geheel zich in de Britse constitutie een eerbare plaats te bevechten door taalproblemen en verder door het feit dat de laatste Hannoverse Koning die er echt toe deed aan porfirie leed, George III, die deswege krankzinnig en tot regeren onbekwaam werd verklaard. Zijn regent, Willem IV Hannover was een rauwe drinkebroer, tactloos en niet geïnteresseerd in staatkunde. Zijn nichtje Victoria was dat wel. Ze was ambitieus. Ze was geroepen tot de troon nu Willem ook weer kinderloos stierf en stond onder een voogdijschap van Lord Melbourne die haar veel leerde over haar constitutionele plaats in het bestel. Ze was onschendbaar, zei Melbourne, maar zonder een politiek verantwoordelijke premier was ze eigenlijk onmachtig en handelingsonbekwaam. Haar daden moesten goedgekeurd worden door de premier, in dit geval Melbourne, die alle wetsbesluiten die de Koning betroffen moest mede-ondertekenen en ze n het Lagerhuis moest verdedigen. Dat vond Victoria toen ze Koningin werd best, want Melbourne vond ze een fijne vent. Maar bijna alle premiers daarna niet. Ze trouwde met haar volle neef Albert van Saksen-Coburg. En die had net als haar voorgangers toch het idee dat het Koningschap heel wat zou kunnen voorstellen, ook aan doorzettingsmacht, als er maar een behoorlijke constitutionele inbedding werd verzonnen die dat rechtvaardigen zou binnen het Britse staatsrecht. Daar was die rare titel Defensor fideï, die Hendrik VIII Tudor toch heel wat macht had gegeven omdat niemand precies wist wat een verdediger van het geloof precies voor bevoegdheden kon ontwikkelen. Niemand kon ontkennen dat Hendrik er veel aan ontleend had en er zijn defensiebeleid en consulaire buitenlandpolitiek op had gebaseerd, twee competentievelden waaronder je ook weer heel wat kon verstaan. Dat zou Victoria nu ook moeten proberen, instrueerde Albert, die veel intelligenter was dan Victoria, maar de tact had dat niet te laten blijken.
Dan kon de Kroon toch weer heel wat gaan voorstellen. Victoria snapte het niet helemaal. Maar ze was echt gek op Albert. Ze ging in die richting werken. Albert had ingezien dat de kerk van Rome aan de monarchie grote waarde hechtte als regeringsmodel ter verbreiding van het geloof en dat die Kerk voorstander was van een absolute soevereiniteit van zo’n Koning, mits deze uitgeoefend werd in overeenstemming met de Heilige Stoel. En verder dat daarover concordaten gesloten konden worden over de wijze waarop zulke overeenstemming kon ontstaan en ten aanzien waarvan Rome wel belangstelling had voor een reeks concordaten met Victoria persoonlijk. Omdat de Koning het opperbestuur had over de buitenlandse betrekkingen. Met iedere mogendheid. En wás de Romeinse Kerk geen mogendheid? Als dan eerst de kerkelijke hiërarchie in Groot-Brittannië maar hersteld kon worden met aan het hoofd daarvan een Roomse aartsbisschop van Londen. Die Londense metropoliet kon dan in het immense Britse Empire een katholieke missiepolitiek vestigen en bekeringen werven voor het enig ware geloof. Dat van Rome. Dat van de Paus. Daar zou de Britse Koning wel bij kunnen varen mits hij daarbij een belangrijke vinger in de pap kon krijgen en bijvoorbeeld de volksgezondheid en de armenzorg in dat Rijk aan zich zou kunnen trekken. En verder nog andere taken aan zich zou kunnen trekken zoals de zorgplicht voor algemeen toegankelijk christelijk onderwijs, de universiteiten inbegrepen. Dan zou Victoria via dat soort wegen weer andere belangrijke taakstellingen aan zich kunnen trekken. Buiten het parlement om. Met het Anglicanisme hoefde dat niet te botsen, mits de doop die deze kerk voltrok ook maar geldig was in de Romeinse kerk. Die Romeinse kerk had nog steeds Spaanse en Portugese missiegebieden met fortificaties in vooral het Verre Oosten. En daar, waar het Britse parlement geen bereik had jurisdictioneel gezien, kon wellicht Victoria als Keizerin louterend en restauratief ingrijpen op basis van tal van concordaten die Engeland had weten te sluiten met Rome en die het nooit had opgezegd. Dat was Alberts idee. En Victoria, als weduwe, wilde dat uitvoeren als memento aan haar zo geliefde Albert. Ze kwam een eind. Via de titel Defendratix of the Faith. Zie verder: https://www.youtube.com/watch?v=NXvDh90zAmw
Er zouden nadere uitvoeringsarrangementen gesloten moeten worden. En aan de Londense metropoliet en zijn episcopaat zou zekere wetgevingsbevoegdheid moeten worden toegestaan. In het Koninkrijk België onder Leopold I van Saksen-Coburg ging het die kant al aardig op. Dan zou de Romeinse kerk ook het rechtswezen deels aan zich kunnen trekken in familiezaken. Via de door Victoria te benoemen QC’s wier positionering nog steeds nog onduidelijk was in de zaken die bij de Crown Courts werden aangebracht. En via de QC’s had je greep op de rechterlijke organisatie, in blanco en bij voorraad. Bij hun aanstellingen konden immers allerlei voorwaarden bij Koninklijk Besluit worden gesteld. Dat zou Victoria ook allemaal op aanwijzingen van Albert keurig gedaan hebben, ware het niet dat Albert schielijk stierf op middelbare leeftijd aan typhus. Victoria had er nooit veel van begrepen, van Alberts arglistigheden, en miste haar partner enorm. Ze schoot in een rouwstuip die haar verlamde en voerde Alberts aanwijzingen nimmer uit. Maar dat de QC’s op deze wijze hadden kunnen worden ingezet werd wel degelijk onderdeel van een debat in het Lagerhuis, dat onbeslist eindigde. Zo bleef het. Ook omdat Victoria door premier Disraëli volledig werd ingepakt met het sprookje van haar Keizermacht over gans India. De vogelaar Disraëli leidde Victoria daarmee volledig af en om de tuin. Zo bleef het Britse recht in dit opzicht onaf. Vooral in strafvorderlijk opzicht, waarin de Crown Service schijnbaar een actief vervolgingsbeleid kon ontwikkelen dat gefrustreerd kon worden door de QC’s, zoals ze in de zaken tegen de grooming gangs vaardig deden. Klassenjustitie. Ten behoeve van de gevreesde upper class die dezelfde public school waren gegaan. En die niets gaven om de Engelse bevolking. Wat haar lot zou wezen, deerlijk of niet. Wat nu stuitend blijkt. https://www.youtube.com/watch?v=HkDlko_RZqs