Het Pakistaanse-Britse verkrachtingsschandaal blijft groeien. Het raakt ook premier Starmer die mede daarom heeft moeten aftreden. Tweehondervijftigduizend Britse jonge meisjes zijn systemisch verkracht door Pakistani in luttel jaren. Deze Pakistani zagen deze meisjes als oorlogsbuit. Die etnisch geschoond konden worden. Als onderdeel van een Djihad. Nu heeft de Britse regering beloofd dat deze verkrachtingen, die bij de politie bekend waren, opnieuw aangebracht zullen worden door de Crown Prosecutorial Service, een soort plaatsvervangend Openbaar Ministerie dat advocaten inhuurt om op te treden als openbare aanklager in strafzaken die voor een jury moeten gebracht worden. Deze advocaten van hogere rang, de befaamde Kings of Queens Councils verrichten dan hun ambt ten behoeve van de vrede die de Britse Kroon in het openbare domein behoort te borgen en handhaven. Deze grooming zaken werden niet bij die Dienst aangebracht. Want de politie placht weg te kijken en de verkrachtingen zelf te seponeren via buitenvervolgingstellingen van de verdachten, die heel zeker bekend waren bij de politie.
De politie was als de dood zich schuldig te maken aan rassendiscriminatie en legde de aangiften en dossiers eenvoudigweg op. In Nederland gebeurt dat ook. Maar niet op deze schaal en interregionaal eigenlijk ook volledig bekend als gevolg van de ongebreidelde immigratie uit risicodragende staten. Kwetsbare meisjes en tieners, sommigen niet ouder dan 13, werden slachtoffer van grooming (kinderlokken), misbruik en verkrachting door groepen oudere mannen van voornamelijk Brits-Pakistaanse nationaliteit die ook hadden geopteerd voor de Britse krachtens een steeds verlengde overgangsregeling uit de nadagen van het Britse Empire dat sedert 1947 in elkaar aan het storten was. Sommige meisjes raakten zwanger, anderen raakten verslaafd aan de drugs die ze kregen toegediend. Na ruim tien jaar is er voor veel van deze slachtoffers nog altijd geen gerechtigheid. Het heet in Groot-Brittannië het ‘grooming gang scandal’ en gaat over duizenden slachtoffers, volgens sommigen zelfs tienduizenden. De schaal blijft zich uitbreiden naarmate meer slachtoffers zich melden en er steeds meer bewijs naar buiten komt dat criminele grooming gangs actief waren in verschillende Engelse steden. Binnen de politiek wordt het schandaal inmiddels gekaapt door wat bepaalde bronnen radicaal rechts blijven noemen, als bewijs voor een anti-islamagenda.
Zo noemt Tommy Robinson, een radicaal-rechtse activist met miljoenen volgers, het een ‘moslimverkrachtingsbende’, en gebruikt hij het groomingschandaal voor zijn anti-immigratieretoriek. De Amerikaanse techmiljardair Elon Musk heeft het onderwerp ook op de radar van politiek rechts gezet, met een reeks tweets aan zijn ruim 200 miljoen volgers op X. Volgens Musk hebben de Britse autoriteiten weggekeken, ook de Britse ex-premier Keir Starmer, die voorheen verantwoordelijk was voor het Openbaar Ministerie. Van hem kwam de richtlijn aan de Crown Prosecutorial Service, die dus een soort buitengewone revisie ten nadele van de verdachten moest opzetten en wel op nationale schaal. Binnen het gangbare common law-systeem. Experts zeiden meteen dat de Service dat niet aan zou kunnen en deze protesteerde eveneens, maar dan wegens personele capaciteitsproblemen. Starmer beloofde iets onhaalbaars, persisteerde en weigerde alternatieve afdoeningen. Omdat die op zichzelf ook weer discriminatoir zouden zijn in de zin van het Europese Mensenrechtenverdrag. En toen sloeg toch de vlam in de pan. Starmer moest Downingstreet 10 verlaten. Hetgeen hij deed. Snikkend en snokkend van zelfmedelijden. Zoals ook de Nederlandse premier in zo’n geval zou doen.