Boeken en media
Vanuit dat democratisch meerderheidsbeginsel deed Schoof het niet gek. Hij inventariseerde. Hij dreef niets op de spits. Hij bleef beleefd. Hij greep in toen een minister in vak K zat te twitteren over oppositionele opstellingen. Niet omdat hij die twitters Meer…
Met groot meesmuilen en ostentatief dédain hebben de gangbare media kennisgenomen van het eerste optreden van het kabinet-Schoof. Vooral de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) liet zich daarbij niet onbetuigd. Steeds weer werden de oppositionele interrupties in de diverse journaaluitzendingen herhaald. Meer…
Een kindertuin, dat was de Tweede Kamer recentelijk bij het debat over Schoofs regeringsverklaring. De oppositie wist niet beter te doen dan de aangetreden bewindspersonen wederom flink de maat te nemen op hun in het verleden, in een andere positie, Meer…
Iemand die nu bijna aan doet als een legendair folkloristisch figuur waarvan men niet kan begrijpen dat het werkelijk heeft bestaan en nog functioneerde ook is Jonkvrouwe Wttewaall van Stoetwegen, destijds bleue nieuwkomer in de naar mottenballen geurende kamgaren pakken Meer…
Romme kon bij zijn hetzes ruim gebruikmaken van de dagbladpers zoals “De Volkskrant” en “Elzeviers Weekblad”. Dat waren belangrijke landelijke media. De kiezer placht ze te gebruiken als referentiekader voor zijn staatkundige oriëntatie, al las hij ze meestal niet zelf Meer…
Romme was al sedert 1937, als minister van Sociale Zaken, een beproefd en meedogenloos intrigant gebleken. Dat had hij overduidelijk gedemonstreerd in het vierde kabinet-Colijn toen hij vooral erop uit bleek “de roomse zaak” te dienen. Welke zaak dat precies Meer…
Moeilijk was het niet het kabinet, dat toch al zwak in zijn schoenen stond, flink te ondermijnen. Dat werd onder aanvoering van Carl Romme die fractievoorzitter werd van de gloednieuwe Katholieke Volkspartij kundig gedaan. Over de rol van deze Romme Meer…
Natuurlijk bereidden de beoogde coupplegers de staatsgreep tevoren grondig voor door de gemoederen in den lande staatkundig flink te destabiliseren en tegen elkaar op te zetten. En wel dusdanig, dat dat zelfs in Den Haag tussen de Kamerfracties uitkwam. Dus Meer…
Donner had als Antirevolutionair minister van Justitie al van zich doen spreken via zijn strafwetgeving tegen “misdadige woelingen”. Donner had daarbij het oog op aanslagen tegen het constitutionele staatsgezag. En daarbij had Donner vooral het oog gehad op de communisten Meer…
De machten die zich gedurende de interbellaire periode sedentair hadden genesteld in de ambtelijke hoge staatsorganen waren meestal aangesteld op grond van confessionaliteit. En zulks naar de evenredigheid van de grootte van de confessionele volksdelen. U moet dan bij voorbeeld Meer…
Op het gevaar af vervelend te worden, worde toch weer aandacht gevraagd voor het feit dat ambtelijke diensten op alle niveaus en binnen alle gremia heimelijk alles op alles zullen zetten om het voorgenomen regeringsbeleid te frustreren. Ik wees er Meer…