Boeken en media
Tijdens het concilie van Trente had de kerk een soort verontwaardigde defensieve houding gekregen jegens iets, wat ze een “buitenwereld” was gaan vinden. De niet-katholieken. De heidenen, de ketters, de niet-aandeelhouders in deze ontzagwekkende multinational. Zoiets als de Shell-groep die Meer…
De macht om uiteindelijk alle overheidsbenoemingen te mogen doen of bekrachtigen, het investituurrecht, viel de Pausen natuurlijk niet in de schoot. Er moest strijd over geleverd worden met de vorsten over wier gebied de Pausen aldus de ultieme rechtsmacht opeisten. Meer…
De verschillende staatkundige aspecten van dat petrinische primaatschap werden nu vanaf de negende eeuw hartgrondig uitgewerkt door de pauselijke curie, het bestuursapparaat van de bisschop van Rome, de oppertoezichthouder op de eenheid van de geloofsleer. De episcopus maximus, de grootste Meer…
De bestuurders van de kerkorganisatie knoopten nu aan de leer van de onschendbaarheid van de Vulgaat die van de absolute doorzettingsmacht van de Paus. Het één hield het ander in de ban. Beide uitgangspunten werden onderdeel van de geloofsleer. En Meer…
Het is duidelijk dat de evangelisten in de eerste jaren van het christendom zich weinig bekommerd hebben over de narrativiteitslijn, de verhaalsmatigheid van hun heilsboodschap. Ze versloegen via mondelinge overleveringen de handelingen, opstellingen en gedragslijn van diegene die hun messiaanse Meer…
Voor de verspreiding van de christelijke geloofsleer was de uniformiteit van de taal waarin de Openbaringsteksten werden verspreid enorm belangrijk. The medium is the message, zei Marshall McLuhan. Het middel waardoor informatie tot je komt IS eigenlijk bepalend voor de Meer…
De katholieke kerk heeft nadat zij het monopolie op de staatsgodsdienst in het Romeinse rijk verkreeg van keizer Constantijn het ambtelijk apparaat van dat rijk langzamerhand overgenomen en perfect geïmiteerd. Dat was bij het edict van Milaan, dat Constantijn die Meer…
Dat inclusieverende exclusivistische taaltje, het politiek-correcte hedenlands, heeft de functie van het middeleeuws Latijn. Iedereen die er toe deed – dus: iets in de melk te brokkelen had – sprak het of pretendeerde dat hij het kon spreken. Zoals onze Meer…
Er bestaat op hoger ambtelijk niveau, wat het taalgebruik betreft, een soort onafgesproken en onbespreekbaar jargon. Een woordgebruikregeling, een Sprachregelung, die ook in Duitsland sedert jaren gangbaar is, verbindend, blikveldverengend, maar nooit tot enig wetsbesluit herleidbaar. Dat is het inclusivistische Meer…
Die Vlaamse collega spreekt niet het jargon dat op dit eigenste moment boventonig is in de ambtelijke kringen van de rijksdiensten. Vermoedelijk ook in de andere diensten. Maar dat kan ik niet persoonlijk via gehoorsindrukken vaststellen. Dat jargon is, van Meer…
Deze kreet hoorde ik jaren geleden langzaam aan, staccato herhaald, naderbij komen, gezeten achter mijn bureau op de vijfde verdieping in het bruggebouw van het Parket-Generaal. Het was vroeg. Alleen de bewaker, André Mansveld en ik schenen aanwezig. Donkerte overheerste. Meer…
Deze uitspraak is van General Von Seeckt. Was opperbevelhebber van de Reichswehr, in 1920. Het leger van de Republiek Duitsland. Dat was ontstaan bij de wapenstilstand van 1918. Einde van de Eerste Wereldoorlog. De Duitse Keizer was gevlucht naar Nederland. Meer…