Boeken en media
Op woensdagmiddagen had ik vrij van het lager schoolonderwijs. Dan ging ik met mijn vader mee als hij ter werving zijn inspectiegebied binnen trok: vooral in het akkerbouwareaal rondom de Peel had hij veel klandizie, maar zijn rayon strekte zich Meer…
Ook het verdrag van Meerssen had macrostructurele herverkaveling tot onderwerp. En eigenlijk richtte het zich óók tegen het Salische Erfrecht dat tot gevolg had gehad in 843 dat het territoriale bezit van Karel de Grote bij diens versterf zou blijven Meer…
Mijn vader maakte beroepshalve een totale sanering van het gemengde kleinbedrijf van de Brabantse boer in Kempen- en Peelland vanaf de zijlijn als tussenpersoon voor verzekeringen mee. En ik dus ook, als jochie van acht tot twaalf jaar. Mijn vader Meer…
Het vak strafrecht kwam in deze periode steeds meer onder politiek vuur te liggen. Het was een rechtssegment dat sterk bekritiseerd werd: het hoorde eigenlijk niet te bestaan. De mensheid was in wezen goed. Ze deugde gewoon. Maar door een Meer…
De vakgroep strafrechtswetenschappen hanteerde twee handboeken als hoofdbakens bij de inrichting van het strafrechtcurriculum. Het eerste was het leerboek Inleiding tot de studie van het Nederlandse Strafrecht, oorspronkelijk geschreven door de Amsterdamse hoogleraar mevrouw D. Hazewinkel-Suringa. Die had gedoceerd aan Meer…
Het boterde op den duur niet echt meer op die griffierskamer. Dat was te begrijpen. Ik zat nijver te hameren aan een dissertatie. In de baas zijn tijd. De collegae trachtten het te verdragen, ook al omdat Tee dat uitdrukkelijk Meer…
Ik vorderde, tot verrassing van Nieboer, razendsnel. En ik vond het nog leuk óók. Ik had in drie maanden hoofdstuk III over opzet en dwaling klaar. Ik volgde de gangbare moraal-theologische handboeken over de zonde en de biecht. Maar zette Meer…
Onder adembenemende stilte tilde ik het enorme foliant uit mijn tas en deponeerde het op het bureaublad daar op die griffierskamer. Ik knipte zorgvuldig de beugels van de koperen sluitingen los en sloeg de platten knerpend vanéén. Daar legde ik Meer…
Tee bleek inderdaad een uiterst hoffelijke Javaan die met veel regenten, maharadja’s en soeshoenans had weten ambtelijk te verkeren in de Gordel van Smaragad. Hij moet ook een ietsepietsie Chinees bloed gehad hebben. Op Java waren de Chinezen steeds in Meer…
De maandag daaraanvolgend kwam ik vroeg in de ochtend op de griffiekamer in dat immense eenzame, helmende gebouw met zijn lange gangen en onrustbarend neonlicht. Ik had een immense Olivetti schrijfmachine toegewezen gekregen met een zeer brede wagen, want de Meer…