Boeken en media
Het is, achteraf, kijkend vanuit de eenentwintigste eeuw, uitermate bevreemdend om je te realiseren dat deze zo hechte, streng gestratificeerde, ideologische organisatie in een periode, korter dan de helft van een decennium, geïmplodeerd is. Want ze viel niet om. Ze Meer…
Wat het knusse roomse leven in die zestiger jaren van de vorige eeuw voor een jochie, dat wat sociaal gedesoriënteerd was, aantrekkelijk maakte was de universele sociale gelaagdheid ervan naar beroep, stand, straat en religieuze staat. Wat dat laatste betreft: Meer…
Het feit dat de pastoor mij goedkeurde als misdienaar met een uitgebreide sacramentele bediening heeft een belangrijke rol gespeeld in mijn Strijpse bestaan. Het bracht mee dat ik bijna iedere ochtend erg vroeg moest opstaan, omdat de door mij te Meer…
Het leek moeder alles bij elkaar niet zo gek die tweede zoon, Gerard, geestelijke te laten worden. Bedienaar van enig ambt in de enigzaligmakende kerk. Priester, wellicht. Maar eventueel broeder in een klooster met een liefdadige missie. Dat was in Meer…
De Teresiakerk uit mijn jeugd stond duidelijk in het midden van de wijk. De pastoor, Bernard de Beer, regeerde de parochianen overduidelijk volgens de beproefde primitieve recepten die neergelegd waren in het Diocesaan Reglement voor Roomsch-Katholieke Kerkbesturen van 1854 afgekondigd Meer…
Het stug vasthouden van Colijn aan de gouden standaard-doctrine, eigenlijk op basis van exogene moraal-theologische motieven, wekte sedert 1933 steeds meer maatschappelijke verbazing en onrust. Colijn beschouwde devaluatie als een soort diefstal. Hij betoogde op partijcongressen van de Antirevolutionaire Partij, Meer…
Geloof maar dat die interbellaire samenleving in Nederland van huichelarij, verkrampt standsbewustzijn en geborneerde sociale verzuiling en stratificatie aan elkaar hing, vooral in het toch nog steeds inerte Den Haag dat niet op grote industrialisatie, havenbekkens en transito-dienstverleningen kon rekenen. Meer…
Het Scheveningse Wandelhoofd Wilhelmina was een experimenteergelegenheid voor de toetsing van de sociale hiërarchie die destijds knellend en vanzelfsprekend gangbaar was. De ambtsuniformen werden natuurlijk maar zelden gedragen op het hoofd. Dan moest de inzittende éérst genood zijn geweest bij Meer…
Kijk je naar de verschillende foto’s van het pas opgeleverde Benoordenhout 1930-1940, dan zie je een rustige welgeordende burgerlijke samenleving. Iedereen heeft werk. Veel ambtenaren. Met het prestige van het staatsambt. Het is nog de tijd van het wettelijk voorgeschreven Meer…
En die adel navenant óók niet. Bij de lunchroom hoort dus bouwkundig een groot complex. Die stoombakkerij, het atelier, de winkel waarin de heerlijkheden uitgestald en verkocht werden, de lunchroom en de enorme terrasruimte. Daarachter waarachtig nog kleine kamertjes voor Meer…
Onder mijn dubbele bovenhuis met aparte opgang zit een winkelcomplex, dat sedert 1920 werd uitgebaat door de beroemde bakker Krul. Een nevenvestiging overigens. Het hoofdkantoor zat in Het Noordeinde. Deze bakker excelleerde in feuilletédeeg als bakbodem voor de Haagsche petitfourtjes Meer…
In zijn geharnaste brochure “Van hedensdaags staatsburgerschap” pakte Thorbecke, onze geniale grondwetsherziener, uitvoerig uit over de taken van de middenklasse die hij toelating had gegeven tot het constitutionele bestel via een herziening van het actieve en passieve kiesrecht in 1848. Meer…