Boeken en media
Stil en devoot zat hij de familiefeesten uit bij ons thuis aan de Zeelsterstraat, vriendelijk lachend om de vuile moppen die hij doorgaans niet begreep. Hij kreeg nog de zilveren medaille van Oranje-Nassau voor het feit dat hij vijftig jaar Meer…
Ook aan moederszijde vielen grote gaten in de familiebetrekkingen: ooms en tantes werden als door een voor mij onzichtbare hand weggenomen. Meestal was ik op reis naar mijn diplomatieke posten of op missie in verband met mijn liaisontaken betreffende de Meer…
Er wordt in onze families nu veel en bekwaam gestorven, al is bijna iedereen wel zo ongeveer tegen de negentig. De laatste was ome Lou, een oom van vaderszijde, maar toch ook een echte Strijards, dus een achttien-karaaats ellendeling. Ik Meer…
Terstond nadat ik bij het front van de medische post welwillend gehoor had gevonden voor mijn eigenaardige klachten in het gelaat, die ik zeker niet als verlammingen had kunnen diagnosticeren, kwam mij te boven dat recentelijk veel van mijn kennissen Meer…
Onderweg naar mijn huis merkte ik wel dat ik links bevreemdend traande. Soms reed ik daarom in een mist. Terwijl het vlagerig was. Licht regenachtig. Maar ik had haast, komt, ik heb een groot dik uit dierenvellen bestaand dekbed gekocht, Meer…
Enfin, die Pieter maakte kort daarop een eind aan zijn leven. Niet door de interventie zijdens Theo maar desondanks. Het is, na die veertig jaar, verbazend om je te realiseren hoe Vaak hebben Theo en ik elkander ontmoet in het Meer…
Het duurde lang, daar in dat merkwaardige kroegje, waar zoveel merkwaardige vogels van zeer uiteenlopende pluimage bijeen plachten te komen in dat hoogst gereformeerde Katwijk. Het was duidelijk dat de bezoekers ons trachtten te provoceren, want ook mijn Homburg werd Meer…
Pieter kwam steeds, subliem gekostumeerd in fraaie door kleermakershanden vervaardigde rok als een dirigent voor het Wiener Filharmonisch Orkest op Nieuwjaarsdag aanzetten bij alle Tempelzittingen. Hij steeg moeiteloos in de rangen. Fraaie diamant midden op de linnenfrontpartij van het gesteven Meer…
Bij de Loge Driehoek, waar ik destijds actief als leerling deelhad, schaarde zich onverwacht een keurige Katwijkse knaap in de pupillengelederen in de kolommen, teneinde de bekwaamheden te verwerven in de Goddelijke Bouwkunde ter vervolmaking van het architectonisch concept dat Meer…
Het begon eigenlijk op de ochtend van Palmzondag 2 april jongstleden. Ik zat in het koffietentje op de hoek van de Korte Pooten/Fluwelenburgwal om 8.00u. Daar ga ik graag heen als Den Haag nog maagdelijk, neutraal en afwachtend de nieuwe Meer…
Verbazend dat ik Theo Linssen al langer dan veertig jaar ken, ik mag wel zeggen, dat ik – om onze unieke premier te volgen – actieve herinneringen aan hem heb. Maar het feit dat ik mij moest te binnen brengen Meer…
De Nederlandse regering denkt traditioneel trans-Atlantisch westwaarts naar Washington toe. Dat heeft het sedert het Charterpartij werd bij het VN-apparaat – waaronder ook nog residuaire Volkenbondsorganen zaten – sedert de Declaration van San Francisco in 1945 consequent gedaan. Steeds wilde Meer…