Boeken en media
Als lid van zo’n harmonietje maak je deel uit van een soort mobiele bubbel, bestaande uit de gemeenschap van de muzikanten, de vaandeldragers en de verzorgers. Want de eega’s van de koperblazers kwamen óók mee, om voedsel uit te delen Meer…
Mensen verschillen enorm van elkaar. Óók als ze delen in dezelfde levensbeschouwelijkheden, dezelfde maatschappelijke achtergronden en komende wijzigingen in het gedragingspatroon dat vanzelfsprekendheden in razend tempo verliest. Dat alles had ik met die Piet Robben wel gemeen. Hij was kapelaan Meer…
De eerste twee dagen waren natuurlijk heel bruisend en vol nieuwe ervaringen. Ons orkestje was in de wijken en in de dorpen zoals Vessem of Meerveldhoven hartelijk welkom, want het was weer eens wat anders en vaak waren de carnavalisten Meer…
In Eindhoven placht het Carnaval al aarzelend te beginnen, zo rond 1968, op vrijdagavond. De meeste mensen werkten in de grotere nijverheden zoals de toonaangevende firma in diverse industriële electronica en verlichtingsmiddelen. Zij waren dan vrijdag bek af, want er Meer…
In het jaar dat ik zeventien werd besloot kapelaan Piet Robben dat er een kapelletje moest komen van jonge gelovigen dat op zijn specifieke wijze uiting zou moeten geven aan de religieuze idee achter het Carnavalsfeest. Piet was belast in Meer…
Thorbecke, gesteld voor de vraag wat nu precies de constitutionele rol zou moeten zijn van de Hoge Raad in 1844, oordeelde dat die Raad een soort disciplinair buitengewoon tribunaal zou moeten zijn voor hoge ambtenaren van de Rijksoverheid die tijdens Meer…
Willem I kreeg een Vereenigd Koninkrijk opgesolferd van Londen in 1815, te beheren onder supervisie van Whitehall. Het was voorlopig duidelijk dat Frankrijk een militaire agressor zou blijven, die de partituur van het concert van Europa, samen te stellen op Meer…
Berger was inderdaad copieus gaan lunchen in De Witte, waarbij de garnering door alcoholica overduidelijk niet gespaard was, dat verried de hoogrode kleur van het gelaat wel. En de wat giechelende conversatietoon. Voorts de dooraderde neus, die duidelijk maakte, dat Meer…
Om mij de procureur-generaal Willem Berger te komen moest ik buitenom, de trappencalvacade weer af. Er was in de zijkant van een kolossaal Hollands neo-renaissancistisch stadpaleis met torentjes, trapgevels, kuifkolommen en balustrades van hardsteen een héél klein eikenhouten deurtje. Daar Meer…
Van Nispen, die in dat imponerende gebouw met al dat witte marmer helemaal achterin zat ging mij nu vóór naar de presidentiële kamer aan de voorkant, statig rechtop. Hij had bordeauxrode voering in zijn plechtige blazer die aan de weerszijden Meer…
Toch zou het nog heel wat voeten in de aarde hebben voordat het bevrijdende Koninklijke Besluit van mijn benoeming bij de Hoge Raad der Nederlanden op de deurmat lag van mijn Eindhovense bungalowtje in de volkrijke wijk Tongelre waar ik Meer…
Lang genoeg had ik tegenover Theo Linssen gezeten in de achterkamer aan de Heemraadssingel om te weten dat Theo iets kon wat ik nooit zou kunnen, ook met de beste wil van de wereld niet. Dat was: het volledig inpakken Meer…