Boeken en media
Wim had inderdaad voor een indrukwekkende promotiecommissie gezorgd met verscheidene gezaghebbende strafjuristen. Cees Bronkhorst uit de strafkamer van de Hoge Raad der Nederlanden, Gerard Mulder, de calvinistische dogmaticus uit Nijmegen. Maar vooral Jan Remmelink, de zo geëerbiedigde (toen nog wel) Meer…
Mijn moeder had geen idee wat er allemaal bij kwam kijken om zulk een plechtigheid te doen plaatsvinden. Ik evenmin. Maar het was wel duidelijk dat het in de papieren ging lopen. Verder hield ik moeder overal buiten: ze was Meer…
Wim zag het Algemeen Deel van het Wetboek van Strafrecht uit 1881 als een belangrijk richtsnoer om de veelbesproken “wil van de wetgever” te kunnen reconstrueren. Die wil wás er, dat liet hij zich niet afheksen. En die wil was Meer…
Wim zag het in wet gepositiveerde strafrecht als een autonoom gedragsbeheersingsmechanisme. De staatsrechtelijke wetgever – regering met Staten-Generaal – gaf in de wet heel precies of zo precies als mogelijk was aan welke gedraging leidde tot strafrechtelijke sanctionering en welke Meer…
Wim bleef steeds vaker en langer weg uit Tilburg. Daar maakte ik mij ernstig bezorgd over. Want boteren tussen Wim en zijn collega proximus, die daarnevens ook nog een hooggestemde politieke aspiraties had deed het geenszins. Dat lag beslist ook Meer…
Wat de boomers en de NIX-ers echt wel gemeen hebben is een soort geprolongeerde zelfdestructiedrang die, hoezeer ze kenbaar aanwezig is, door de betrokkenen kundig wordt gecamoufleerd en glashard ontkend. De afwezigheid van burgerlijke omgangsvormen en gestandaardiseerde verlichtende rituelen lijkt Meer…
De boomers trouwden merkwaardigerwijze héél vroeg. Dat was “in”. Dat betekende dat je in de overheersende trend méé ging, een belangrijke eigenschap om te overleven in dit tranendal. De bruidegom was net twintig, de bruid twee jaar jonger. Het heette Meer…
De NIX-er liep verloren in de afbraak die de boomers achterlieten. De boomers waren goed in vernietigen ten eigen bate. Maar iets nieuws dat werkbaar was lieten ze niet zozeer achter: daar was het hen ook niet om te doen. Meer…
De NIX-ers verstarden op den duur in een anti-houding. Tegen alles. En vooral tegen de boomers. Die waren hen net voorgegaan en die hadden de staatsruif eigenlijk leeggegeten. Alle beslissingen die macro structurele vermindering van het welvaartsniveau impliceerden waren de Meer…
De babyboomers surften mee op een nimmer vertoonde steeds exponentieel aanzwellende hoogconjuctuur. Ze kregen te maken met schijnbaar oneindige welvaartsperspectieven. Ze konden zich héél wat permitteren, reeds omdat de vraag naar werknemers per maand aanzwol. En dan ook nog eens Meer…
De babyboomers worden gefixeerd tussen 1945-1955. Ik ben er dus een hekkensluiter van. Ze groeiden op in Herrijzend Nederland dat een wat opgefokt maatschappelijk optimisme kende. Iedereen de handen uit de mouwen, een steentje bijdragen aan een mooier, eerlijker en Meer…
De in de drie voorgaande blogs besproken rituelen omtrent het sterven en de doodsbeleving omringden in het openbare domein de generatie van de babyboomers nog als vanzelfsprekende natuurverschijnselen. Ze wàren er. Ze golden als onontkoombaar. Wilde je ze vermijden, dan Meer…