Boeken en media
De chaos waarin het interstatelijke telecommunicatieaftapverkeer in strafzaken terechtkwam door deze Securitel-affaire, waarin iedereen iets anders las in de Notificatierichtlijn met andere consequenties bleef lang nazinderen. Dat merkte ik wel op mijn reizen door het Britse Verenigd Koninkrijk waar ik Meer…
De Collozza-crisis – en die heeft in Nederland lang na-geijld – heeft veel strafvorderlijke stremmingen veroorzaakt vanwege het stellig en vooral ontijdig artikel van Rüter in Delikt en Delinkwent, omdat het een redactioneel hoofdartikel was dat kennelijk de mening van Meer…
Net als in het Nederlandse vreemdelingenrecht ontwaarde de Nederlandse strafrechter allerlei “direct doorwerkende waarborgnormen die naar hun aard ieder binden” waardoor de door Otte gesignaleerde complexiteit en stroperigheden toenamen, reeds omdat rechters onderling het ook nog eens hardgrondig oneens bleken Meer…
Het huidige Wetboek van Strafvordering erkent het slachtoffer van enig delict principieel niet als actieve procespartij die ook deelneemt aan het bewijsdebat, bewijsredeneringen mag ontwikkelen, vorderingen mag doen, schorsing van het onderzoek mag eisen, prejudiciële vragen mag stellen en dwangmiddelen Meer…
Zonder nu te willen vervallen in theorieën over een sociaal contract waarbij de burger met de centrale overheid een maatschappelijk verdrag heeft gesloten – de theorie van het contract sociale van Rousseau maar dat je ook bij Voltaire tegen komt Meer…
Het was Koning-Koopman Willems voornemen om de politiestaat die inmiddels door Franse ambtenaren vakkundig was opgebouwd in zijn barre polderland lineair te handhaven. Het strafrecht met zijn dwangmiddelen en veelkleurig palet aan sanctiemateriaal moest zo blijven als de Napoleontische minister Meer…
Veel van deze complexiteiten stammen uit de bruisende tachtiger en negentiger jaren van de vorige eeuw, toen een opkomende de toekomst tegenmoet hossende generatie bemerkte dat de wereld een global village was waarin voornamelijk een ratelend Amerikaans Engels werd gesproken. Meer…
Toen de Hoge Raad triomfantelijk aankwam met de dogmatiek van de Britse exclusionary rule is door experts meteen gezegd dat dat niet paste in het Nederlandse strafvorderlijk systeem van gematigd inquisitoire aard. Dat houdt in, dat systeem, dat de rechter Meer…
Zo compliceerde de exclusionary rule de rechterlijke procedures aanmerkelijk. De advocatuur had zich meester gemaakt van deze nieuwe reeks bewijsuitsluitingsgronden. Want ook de balie was zich op het Angelsaksische procesrecht gaan storten, omdat in dat adversarial system zoveel processuele verweren Meer…
Rechters werden in de tachtiger jaren van de vorige eeuw bijna verliefd op de bewijsuitsluitingsregel, vooral als dat duchtige consequenties had bij de bestrijding van de zware interregionale georganiseerde criminaliteit. Die werd daardoor heel vaak een paskwil. Dat leerden ons Meer…
De strafrechter omhelsde in Nederland deze doctrine over bewijsuitsluiting bij onrechtmatigheid van de bewijsgaring gaarne, in apodictische termen vol vanzelfsprekendheden en absoluut. Dat had toch te maken met de in de zeventiger jaren uiterst modieuze opvatting dat het rechtskarakter van Meer…