Boeken en media
Het Malieveld heeft er geruime tijd redelijk maagdelijk bijgelegen. Tenminste: in alle betrekkelijkheid, want het wintercircus en de voorjaarskermis hebben er wel gestaan. Maar het publiek heeft toen de bepading via vlonders gehouden, daarom is het gras opgeschoten tot de Meer…
Goor was vroeger hoog. Heel hoog. Ontzettend hoog, eigenlijk. Je hebt geen idee, hoe erg hóóg eigenlijk. In Rotterdam zeiden ze wel: “Het is een hoge mieter, als-ie op een trappie staat!” in dergelijke gevallen. Het is dus, minstens een Meer…
Was deze verzwijging van deze miskraam iets uitzonderlijks? Ik zou zeggen van niet. Wat wel uitzonderlijk is geweest, is dat de echtelieden het zo lang hebben kunnen volhouden om dit aangrijpend voorval weg te houden bij hun kinderen. Destijds was Meer…
Inmiddels liep mijn moeder op alle dagen, zoals dat heette. Ik had, wederom, niets in de gaten. Ik had wel iets in de gaten in mijn directe omgeving, maar betreurenswaardig weinig. Zulks in tegenstelling tot mijn oudste broer. Ik kwam Meer…
Nu freule Korteweg zich verwaardigd had het woord direct tot mijn moeder te richten, durfden de mevrouwen uit de sociale strata waartoe de Kortewegs kennelijk behoorden, óók aan te bellen om te komen telefoneren. Dat was in die dagen nog Meer…
In de kas van het erkerraam stond op de vensterbank een grote bakelieten telefoon met hoge brug en kromme hoorn, met ver uitstekend spreekapparaat. Het was een uitstekend toestel. Het had een aparte centrale in de gang met een grote Meer…
Een van de strijdmiddelen van moeder was: vies koken. Bij ernstige misdaden van de kostwinner: héél erg vies koken. Maar natuurlijk binnen de grenzen van de evenredigheid. Het moest niet uitdraaien op een intentionele vergiftigingspoging. Vader moest lijden. Hij moest Meer…
Natuurlijk kwam van het één ook het ander. Huwelijken hebben een organische structuur. Het zijn een soort natuurverschijnselen. Na een daverende start vol romantische perspectieven, ongeremde zelfprojecties en veel te hooggestemde doelstellingen donkert een zekere al te zelfgenoegzame sleur die Meer…
Bij het avondeten bleek steeds dat de kostwinner chronisch benauwd was tekort te komen. Hij tastte als eerste toe bij de diverse gerechten en ronden. Maar ook dan blééf het een punt van voortdurende zorg dat hij ten derde male Meer…
Moeder liet kennelijk het aantal frustratiefactoren oplopen. Totdat ze genoeg had om de stimulans om het huis aan de Zeelsterstraat te verlaten als drijfkracht te bezigen om het pand ineens en onaangekondigd geheel achter zich te laten, eventueel met verwaarlozing Meer…
Dickens schrijft over een gebeurtenis die zich in wisselwerking afspeelt tussen Londen en Parijs. In de periode van de terreur door het comité voor het publieke welzijn van de Franse revolutie. De lezer moet daarom steeds wisselen van geografische scenering. Meer…
De pastoor van de Sint Lambertusparochie te Kralingen vond het niet goed dat moeder in Rotterdam zat, zonder daaronder merkbaar te lijden, terwijl vader de bink uithing in Sint Michielsgestel. En zo was ook het oordeel van de kapelaan in Meer…