Boeken en media
En die adel navenant óók niet. Bij de lunchroom hoort dus bouwkundig een groot complex. Die stoombakkerij, het atelier, de winkel waarin de heerlijkheden uitgestald en verkocht werden, de lunchroom en de enorme terrasruimte. Daarachter waarachtig nog kleine kamertjes voor Meer…
Onder mijn dubbele bovenhuis met aparte opgang zit een winkelcomplex, dat sedert 1920 werd uitgebaat door de beroemde bakker Krul. Een nevenvestiging overigens. Het hoofdkantoor zat in Het Noordeinde. Deze bakker excelleerde in feuilletédeeg als bakbodem voor de Haagsche petitfourtjes Meer…
In zijn geharnaste brochure “Van hedensdaags staatsburgerschap” pakte Thorbecke, onze geniale grondwetsherziener, uitvoerig uit over de taken van de middenklasse die hij toelating had gegeven tot het constitutionele bestel via een herziening van het actieve en passieve kiesrecht in 1848. Meer…
Mijn moeder stierf omringd door drie van haar kinderen, die op dat moment in ieder geval trachtten haar stervensuur enigszins te verlichten. Ik was er niet bij. Ik zat in Tilburg. Om daar avondcolleges te geven tussen 19.00u en 21.00u. Meer…
Mijn moeder kreeg op haar vijftigste borstkanker. Er werd geopereerd. Er kwam chemotherapie. Die methode van genezing stond nog in de kinderschoenen. Het was een vrij hardhandige ingreep in het begin. Brandwonden. Doorliggingen. Maar het ziekenhuis was optimistisch. Het ging Meer…
Velen heb ik op mijn weg naar het einde gekend, die moederziel alleen stierven. Sommigen voelden het op een of andere manier aankomen. Ik denk aan pater H.W.A. Jonkers in de Ooij-polder bij Nijmegen. Hij was, nog in de hoogtijdagen Meer…
Het plotsklaps versterf van één onzer confronteert de oude kern van de marktbezoekers indringend met de eigen sterfelijkheid, die we alle erkennen, voorzien en toch niet gelovig belijden. Er wordt slechts terzijde en besmuikt gesproken over dit onverwachte heengaan. Wellicht, Meer…
De kat van ex-buuf Marijke de kapster is dood. Het dier dat praten kon, was al lang ziekjes. Dat was duidelijk te merken. Wankelen. Trillen. Blazen. Spinnen ging niet meer. Wie het dier aannaderde kreeg een lelijke krab. Naar de Meer…
Natuurlijk was vader direct aan het opstomen tot de positie van een vooraanstaande Strijpenaar, al had hij dan, dat wist ook iedereen, ruzie met pastoor De Beer. Achteraf zeg ik: een hele prestatie. Want hij wist heel goed aan welke Meer…
Huib Oosterhuis, die in de zeventiger jaren zoveel opgang zou maken als leverancier van nieuwe teksten voor gezangen bij de gedialogiseerde volksmis, heeft het in een van deze rijmen over een “deur die naar stilte openstaat”. En dat was nu Meer…
Nadat mejuffrouw Stolte ineens verhuisd was naar een fraaie verzorgingsflat te Utrecht kwamen er verschillende nieuwe buren rechts bij ons wonen, volgtijdelijk uiteraard. Een zeer nette middenstandsfamilie met dochters die thuis uiterst fraai klavier plachten te spelen. Maar die maalden Meer…
Mejuffrouw Stolte had mijn moeder diverse malen in geuren en kleuren dit verhaal over haar confrontatie met mijnheer Anton uitgeserveerd. Al vanaf de dag van moeders aankomst aan de Zeelsterstraat, toen zij even kennismaakte met de buurvrouwen, links en rechts. Meer…