Boeken en media
Erasmus zat in mijn jeugd bepaald niet bij de pakken neer. Hij zwierf. Door de puinen van de platgebombardeerde stad. Zijn beeld stond opeens op de Coolsingel. Tussen de hijgerig drukke kooplustigen die zich van winkel naar winkel spoedden. Maar Meer…
Erasmus was de zoon van een priester uit de rooms-katholieke kerk. Een priester was, óók voor het Concilie van Trente, dat startte in 1543, gehouden niet te trouwen. Hij moest celibatair blijven, al was dat vóór dat Concilie nog geen Meer…
Op de Hoogstraat in het centrum van na-oorlogs Rotterdam bracht ik mijn kleuterjaren door. Veel weet ik er niet meer van. Wél dat het een fascinerende omgeving was. Dat kwam door drie dingen. Er was een zeer, zeer hoge stadsmolen, Meer…
Het middensegment is nu wel duidelijk. Centraal staat het Crimineel Wetboek voor het Koningrijk Holland. De cordon van de Orde van de Unie ligt eromheen. Het Wetboek moet de ingezetenen des Rijks eendracht bieden, eenheid van rechtshandhaving, maar humanitair. Het Meer…
Napoleon wilde van Frankrijk een absolute politiestaat maken, sterk centralistisch vanuit Parijs geadministreerd. Daarvoor had hij een vent ingehuurd die zelf een spitsboef was, omhooggeklommen in de ambtelijke rangen tijdens de terreurdagen van Maximilien Robespierre. Fouché. Een schoft, een sadist, Meer…
Dit zaaltje ligt achter het gebouw dat vroeger bekend stond als het Paleis van Justitie aan het Stratumseind te Eindhoven. Het herbergde na 1810 de Keizerlijke Arrondisssementsrechtbank in het departement van de Monden van de Rijn. Volgens de wet op Meer…
Thans enige aandacht aan de eerste koning van Noord-Nederland, Lodewijk Napoleon. De ongelukkige jongste broer van Keizer Napoleon I van Frankrijk. Hij was, geboortig als Corsicaans quasi-edelmannetje uit het huwelijk van Carlo Buonaparte en Maria Ramolino in 1778, gedoemd om Meer…
Bij deze grondwettelijke voorziening in een forum privilegiatum moet je steeds bedenken wat voor karakterfiguur Thorbecke was. Hoe wezensvreemd hij zich voelde in Hoofsch Den Haag. Zeker in die tijd. Hij was een typisch vertegenwoordiger van de mindere middenstand. Hij Meer…
De Grondwet is in artikel 119 eenduidig: parlementariërs moeten, wanneer zij van delicten worden verdacht tijdens hun bediening begaan, door hun ambtgenoten verwezen worden naar het forum privilegiatum dat de Hoge Raad alsdan op Ad Hoc-basis is. De ambtgenoten in Meer…
Bij de zaak-Durk werd overduidelijk aan forum-shopping gedaan door de regering. Dat daarbij de hand van koningin Wilhelmina sturend werkte, wordt door de experts in de na-oorlogsche tribunalen- en bijzondere hoven-jurisprudentie niet langer betwist. De voorzitter van het bijzonder gerechtshof Meer…
Een typisch voorbeeld van een casus die had moeten leiden tot de in de Grondwet genoemde verwijzing van een minister naar de Hoge Raad wegens schennis van de grondwettige regeringsvorm is dat betreffende Dirk Jan de Geer (1870-1960). Dirk – Meer…
Het unieke van de affaire-Simon de Leugenaar was, dat de minister apert loog. Geen twijfel over mogelijk. Hij was niet verkeerd door zijn ambtenaren voorgelicht. Hij was ook niet vergeten dat hij een monopolie-contract aan De Bataafsche had aangeboden. Onmiddellijk Meer…