Boeken en media
Het stug vasthouden van Colijn aan de gouden standaard-doctrine, eigenlijk op basis van exogene moraal-theologische motieven, wekte sedert 1933 steeds meer maatschappelijke verbazing en onrust. Colijn beschouwde devaluatie als een soort diefstal. Hij betoogde op partijcongressen van de Antirevolutionaire Partij, Meer…
Geloof maar dat die interbellaire samenleving in Nederland van huichelarij, verkrampt standsbewustzijn en geborneerde sociale verzuiling en stratificatie aan elkaar hing, vooral in het toch nog steeds inerte Den Haag dat niet op grote industrialisatie, havenbekkens en transito-dienstverleningen kon rekenen. Meer…
Het Scheveningse Wandelhoofd Wilhelmina was een experimenteergelegenheid voor de toetsing van de sociale hiërarchie die destijds knellend en vanzelfsprekend gangbaar was. De ambtsuniformen werden natuurlijk maar zelden gedragen op het hoofd. Dan moest de inzittende éérst genood zijn geweest bij Meer…
Kijk je naar de verschillende foto’s van het pas opgeleverde Benoordenhout 1930-1940, dan zie je een rustige welgeordende burgerlijke samenleving. Iedereen heeft werk. Veel ambtenaren. Met het prestige van het staatsambt. Het is nog de tijd van het wettelijk voorgeschreven Meer…
En die adel navenant óók niet. Bij de lunchroom hoort dus bouwkundig een groot complex. Die stoombakkerij, het atelier, de winkel waarin de heerlijkheden uitgestald en verkocht werden, de lunchroom en de enorme terrasruimte. Daarachter waarachtig nog kleine kamertjes voor Meer…
Onder mijn dubbele bovenhuis met aparte opgang zit een winkelcomplex, dat sedert 1920 werd uitgebaat door de beroemde bakker Krul. Een nevenvestiging overigens. Het hoofdkantoor zat in Het Noordeinde. Deze bakker excelleerde in feuilletédeeg als bakbodem voor de Haagsche petitfourtjes Meer…
In zijn geharnaste brochure “Van hedensdaags staatsburgerschap” pakte Thorbecke, onze geniale grondwetsherziener, uitvoerig uit over de taken van de middenklasse die hij toelating had gegeven tot het constitutionele bestel via een herziening van het actieve en passieve kiesrecht in 1848. Meer…
Mijn moeder stierf omringd door drie van haar kinderen, die op dat moment in ieder geval trachtten haar stervensuur enigszins te verlichten. Ik was er niet bij. Ik zat in Tilburg. Om daar avondcolleges te geven tussen 19.00u en 21.00u. Meer…
Mijn moeder kreeg op haar vijftigste borstkanker. Er werd geopereerd. Er kwam chemotherapie. Die methode van genezing stond nog in de kinderschoenen. Het was een vrij hardhandige ingreep in het begin. Brandwonden. Doorliggingen. Maar het ziekenhuis was optimistisch. Het ging Meer…
Velen heb ik op mijn weg naar het einde gekend, die moederziel alleen stierven. Sommigen voelden het op een of andere manier aankomen. Ik denk aan pater H.W.A. Jonkers in de Ooij-polder bij Nijmegen. Hij was, nog in de hoogtijdagen Meer…
Het plotsklaps versterf van één onzer confronteert de oude kern van de marktbezoekers indringend met de eigen sterfelijkheid, die we alle erkennen, voorzien en toch niet gelovig belijden. Er wordt slechts terzijde en besmuikt gesproken over dit onverwachte heengaan. Wellicht, Meer…
De kat van ex-buuf Marijke de kapster is dood. Het dier dat praten kon, was al lang ziekjes. Dat was duidelijk te merken. Wankelen. Trillen. Blazen. Spinnen ging niet meer. Wie het dier aannaderde kreeg een lelijke krab. Naar de Meer…