Boeken en media
We zagen deze rector, Dr G. Knuvelder, soms wel eens in de centrale hall bij de grote glas-in-lood vestibuledeuren staan. Hij stond dan gehinderd en afstandelijk te staren naar de hem kruisende leerlingenrijen. Tot het nieuwe lessysteem behoorde dat de Meer…
Die geweldige maatschappelijke organisatie van de katholieke zuil zeeg abrupt inéén. Geruisloos. Zonder voorbereidingsfasen waarin bijvoorbeeld in de bases ervan springstoffen waren aangebracht. Of waarin deze implosie was beraamd via allerlei belangen- of pressiegroepen. Die van de voortgang van hun Meer…
Het krachtig marcherend schoollied bestond uit twee teksten die gelijktijdig, min of meer contrapuntisch, tegen elkaar ingezongen moesten worden door onderscheidenlijk de jongens en de meisjes. De eersten stonden onder patronaat van Sint Joris. Ze heetten Joristen. De tweeden onder Meer…
Op een zekere zaterdagmorgen, tijdens de lessen waarin wij geacht werden Virgilius’ Aeneïs, het langdradige, ritmische, heldendicht over Rome’s grootheid te vertalen à vue, stokte de leraar Latijn ineens terwijl hij stampend met de stok de hexameters had bijgeklopt op Meer…
Het bezwaar tegen het gymnasium bleek dat het maatschappijbevestigend was. Het was, zo deelde de klasse-aanvoerder mee, een streek van het reactionaire establishment. Hij heette Jan Michiel de Vaan en lag chronisch overhoop met zijn vader die een ultra-autoritaire leraar Meer…
Verwarrende tijden braken nu aan, want ook het gymnasium deelde op verkapte wijze in deze stille implosie van het katholieke volksdeel, want het was hoogst katholiek van grondslag. Het was een soort katholiek paradepaardje in Eindhoven. Daar, in die industriestad, Meer…
Nog medio zestiger jaren was de opening van het schooljaar aan de katholieke onderwijsinstelling waaraan ik mijn humaniora mocht halen een publieke manifestatie die het Eindhovens Dagblad haalde. Het leek een donderende bevestiging van de katholieke emancipatie in deze zuidelijke Meer…
Het is, achteraf, kijkend vanuit de eenentwintigste eeuw, uitermate bevreemdend om je te realiseren dat deze zo hechte, streng gestratificeerde, ideologische organisatie in een periode, korter dan de helft van een decennium, geïmplodeerd is. Want ze viel niet om. Ze Meer…
Wat het knusse roomse leven in die zestiger jaren van de vorige eeuw voor een jochie, dat wat sociaal gedesoriënteerd was, aantrekkelijk maakte was de universele sociale gelaagdheid ervan naar beroep, stand, straat en religieuze staat. Wat dat laatste betreft: Meer…
Het feit dat de pastoor mij goedkeurde als misdienaar met een uitgebreide sacramentele bediening heeft een belangrijke rol gespeeld in mijn Strijpse bestaan. Het bracht mee dat ik bijna iedere ochtend erg vroeg moest opstaan, omdat de door mij te Meer…
Het leek moeder alles bij elkaar niet zo gek die tweede zoon, Gerard, geestelijke te laten worden. Bedienaar van enig ambt in de enigzaligmakende kerk. Priester, wellicht. Maar eventueel broeder in een klooster met een liefdadige missie. Dat was in Meer…
De Teresiakerk uit mijn jeugd stond duidelijk in het midden van de wijk. De pastoor, Bernard de Beer, regeerde de parochianen overduidelijk volgens de beproefde primitieve recepten die neergelegd waren in het Diocesaan Reglement voor Roomsch-Katholieke Kerkbesturen van 1854 afgekondigd Meer…