Boeken en media
De Brabanders werden de mensen van boven de Moerdijk altijd aangeduid als gemoedelijk, gastvrij, openhartig en te goeder trouw. Met dat denkbeeld aanvaardde mijn Rotterdamse vader eind zestiger jaren een aanstelling als inspecteur binnen de regio Zuid-Oost Brabant voor een Meer…
De straat, waar deze Indische militairen woonden, was de Olympialaan. Die lag inderdaad aan grote sportvelden. Zo speelden daar voetbalverenigingen als Brabantia of de club Door Broederschap Sterk. Maar ook repeteerden er fanfares en tamboergezelschappen. Soms het Gilde van Sinte Meer…
Die luchtmachtpet die Geer even van Jan Overduin, de reeds besproken hoffotograaf van het Voorhout en het Plein in Den Haag, mocht opzetten, was attractief. Voor Geer. Persoonlijk, dus. Zulks omdat “De Ambonezen” in Strijp, een wijk temidden van de Meer…
Een van de bekendere bestendige marktplaatsstandhouders – aldus het gemeentelijk jargon uit de Algemene Plaatselijke Verordening Den Haag – is onmiskenbaar Jan Overduin. Jan is ook een beoefenaar van de fotografie, een kunde waarin hij een grote bedrevenheid heeft ontwikkeld. Meer…
Over de kortdurende strijd van Nederland tegen de Duitse inval op 10 mei 1940 is veel geschreven. Nog altijd hebben de monografieën die daarover zijn gecomponeerd door historici die gelieerd zijn met het Nederlandse departement van Defensie iets apologetisch. Er Meer…
Het was dus een inconsistente defensiepolitiek die na de mobilisatie in augustus 1939 ten uitvoer werd gelegd. Die mobilisatie verliep overigens op rolletjes. De afwachtingsopstellingen werden binnen enkele dagen volledig bemand. Maar de daaraan volgende concentratie leek niet echt op Meer…
Toch had Reynders niet voor niets gewaarschuwd. Binnen het leger werden na 1935 de concentratie-opstellingen veranderd met het oog op een inval vanuit het oosten. Bij een dreiging van oorlog zou het leger eerst verdedigende afwachtingsopstellingen innemen, ter dekking van Meer…
Het gevaar van instituten als een Volkenbond als supranationale veiligheidsorganisatie is, dat kleine mogendheden erop gaan vertrouwen. Zij gaan, zijn zij toegelaten als lid, hun nationale defensie-apparaten drastisch reduceren vooral in tijden van economische depressie. En in 1929 brak op Meer…
De Volkenbond gaf Nederland een soort internationale rechtvaardigingsgrond om heel weinig te doen aan de defensie van het eigen grondgebied. Dat was niet de bedoeling van de bond. Het was immers een internationale collectieve veiligheidsorganisatie, die verondersteld werd een eigen Meer…
Nederland zat vlak na de Eerste Wereldoorlog als geïsoleerde handelsnatie een tijdje in een soort economische dip. Het zat in een lokale depressie, economisch gezien. Mede vanwege de pario-status die het had gekregen. Door het onneutrale gedrag tijdens de wereldkrijg. Meer…
Nederland reageerde op deze basale argwaan zoals het dat vaker placht en pleegt te doen: het ging zich binnen de Volkenbond opstellen als het pupilletje dat het uitsloverig goed wil doen. Dat had het al eerder gedaan, ook met averechts Meer…
Nederland mocht dus toetreden, maar heel welkom was het niet. Naast de asylering van de Duitse Keizer waren er nog wel andere grieven tegen Nederland. Op het moment dat Nederland zich als kandidaat meldde was het inderdaad een van de Meer…