Boeken en media
Veel weet ik niet van de jaren waarin mijn eerste bewustzijn tot ontwikkeling kwam. Wel, dat ze bestedingmatig sober waren. Maar dat gold voor bijna iedereen. Dus erg was dat niet. Mijn vader kon een betere aanstelling krijgen, als hij Meer…
Niettemin, na de barre oorlogsjaren, was zelfs in het wat benepen orthodoxe katholieke gezin daar aan die Hendrick Sorghstraat de krachtige hervatting van de voortplanting van het katholieke volksdeel een nationale noodzaak. Dat deel moest de bakermat zijn van de Meer…
Deze donkergetinte dame van goede kom-àf maakte dus bepaald geen joyeuse entree in deze redelijk volgestouwde bovenwoning. Want de twee zoons, Jan en Gerard, bleken buitengewoon verknocht aan hun status van toekomstig eenzaat. Ze kregen maar geen kennis aan een Meer…
Het was een ruime bovenwoning, daar aan die Hendrick Sorghstraat, maar het woongenot ervan werd bedreigd door de noodwet woonruimtevordering-1946. Er was een schrijnend gebrek aan woonruimten in failliet na-oorlogsch Nederland. Er was veel afgebroken op last van de Duitsers Meer…
Met deze opa, tevens voorzitter van “Streven naar Verbetering”, doorkruisten mijn oudste broertje en ik gans Rotterdam. Aan deze tochten denk ik niet zonder ontroering terug. Op de eerste plaats was deze opa een voorzitter én een tramconducteur. In deze Meer…
Natuurlijk was een belangrijk gespreksthema daar in die Rotterdamse voorkamer aan die nette, vale, maar toch armoedige arbeidersstraat het bombardement dat de Duitsers de stad hadden aangedaan in de vroege middag van de 14e mei 1940. Dat kon ook niet Meer…
Het drinkwater in de gemeente Rotterdam was op een gegeven moment besmet met de larven van borstelwormen. Dat kreeg de gemeentelijke zuivering er maar niet uit, die contaminatie. Tenminste: niet zonder chemische bewerking, waardoor die chloorsmaak ontstond. Bij ons thuis Meer…
Mijn grootouders van moederszijde verhuisden tegen 1930 naar het echte Oude Westen van Rotterdam. Naar, hou je vast, de Schildersbuurt aldaar, die net als de Schilderswijk in Den Haag een buitengewone reputatie had en heeft. Ze verplaatsten zich daar Onze Meer…
Het is merkwaardig zoals die Hendrick Sorghstraat en de naaste omgeving op mijn verouderend netvlies staan. Het is normaal. De vroegste jeugdherinneringen. Die worden onherroepelijk systemisch opgeslagen op je harde schijf. Het is meestal nutteloze informatie. Voor je latere levensgang Meer…
Mijn hele familiegeneratie van vaders en moeders-zijde kwam uit het centrum van Vooroorlogsch Rotterdam. Die stad is nauwelijks meer vergelijkbaar met de betonnen en spiegelglazen kantorenmastodont die nu het profiel bepaalt. Het bombardement van de Duitsers van 14 mei 1940 Meer…
Zeldzaam is het geworden als Den Haag iets ontwikkelt wat nationaal-chauvinistische sentimenten in ontroering zou kunnen brengen. In tegenstelling tot enkele decennia geleden komt dat nauwelijks meer voor. Destijds, toen ik in deze stad achter de duinen mijn intrek metterwoon Meer…
De interne ongeschreven en ook moeilijk definieerbare pikorde onder de professionele marktlui die echt op jaarbasis “standplaats innemen” bij de marktmeester leidt via een gestaffeld systeem tot een “Raad der Ouden” die op donderdagochtend de lijnen uitzetten van ’s werelds Meer…