Boeken en media
Komend uit het Zuiden was ik nog niet bekend met het fenomeen van de wat gefrustreerde hogere ambtenaresse die het eigenlijk heel best heeft gedaan ambtelijk gezien wat schaalontwikkeling betreft, maar ineens op middelbare leeftijd erachter komt dat er geen Meer…
Mevrouw Haanstra besloot al snel dat ik maatschappelijke begeleiding nodig had en vervolgens dat zij de aangewezen figuur was om mij die te bieden. Ze was vervroegd gepensioneerd door het Christelijke Maatschappelijk Hulpbetoon in de genoemde Willemstraat. Want ze kon Meer…
Het aardige van de mevrouw Haanstra was – ook zij is tot haar vaderen verzameld – dat zij op de hoogte was van de droomduidingen bij Adler, Freud en Jung en die als vakvrouw ook steeds had kunnen toepassen op Meer…
Boven mij aan het enorme flatcomplex “De Brink” in Loosduinen woonde een mevrouw Haanstra. Enny. Ik kwam aan die Brink tegenover de heilloze Lozerlaan te wonen op 1 juli 1986. Grote vierkamerflat. Spuugduur. Maar ik was er dolblij mee. Want Meer…
Stil en devoot zat hij de familiefeesten uit bij ons thuis aan de Zeelsterstraat, vriendelijk lachend om de vuile moppen die hij doorgaans niet begreep. Hij kreeg nog de zilveren medaille van Oranje-Nassau voor het feit dat hij vijftig jaar Meer…
Ook aan moederszijde vielen grote gaten in de familiebetrekkingen: ooms en tantes werden als door een voor mij onzichtbare hand weggenomen. Meestal was ik op reis naar mijn diplomatieke posten of op missie in verband met mijn liaisontaken betreffende de Meer…
Er wordt in onze families nu veel en bekwaam gestorven, al is bijna iedereen wel zo ongeveer tegen de negentig. De laatste was ome Lou, een oom van vaderszijde, maar toch ook een echte Strijards, dus een achttien-karaaats ellendeling. Ik Meer…
Terstond nadat ik bij het front van de medische post welwillend gehoor had gevonden voor mijn eigenaardige klachten in het gelaat, die ik zeker niet als verlammingen had kunnen diagnosticeren, kwam mij te boven dat recentelijk veel van mijn kennissen Meer…
Onderweg naar mijn huis merkte ik wel dat ik links bevreemdend traande. Soms reed ik daarom in een mist. Terwijl het vlagerig was. Licht regenachtig. Maar ik had haast, komt, ik heb een groot dik uit dierenvellen bestaand dekbed gekocht, Meer…
Enfin, die Pieter maakte kort daarop een eind aan zijn leven. Niet door de interventie zijdens Theo maar desondanks. Het is, na die veertig jaar, verbazend om je te realiseren hoe Vaak hebben Theo en ik elkander ontmoet in het Meer…
Het duurde lang, daar in dat merkwaardige kroegje, waar zoveel merkwaardige vogels van zeer uiteenlopende pluimage bijeen plachten te komen in dat hoogst gereformeerde Katwijk. Het was duidelijk dat de bezoekers ons trachtten te provoceren, want ook mijn Homburg werd Meer…
Pieter kwam steeds, subliem gekostumeerd in fraaie door kleermakershanden vervaardigde rok als een dirigent voor het Wiener Filharmonisch Orkest op Nieuwjaarsdag aanzetten bij alle Tempelzittingen. Hij steeg moeiteloos in de rangen. Fraaie diamant midden op de linnenfrontpartij van het gesteven Meer…