Boeken en media
De negentiende -eeuwse positiefrechtelijke West Europese juristen gingen dit systeem verder uitwerken dat voor de hand liggend voordelig voor hen was daar de Europeanen doorgaans gedoopt bleven al deden ze steeds minder aan de actuele uitoefening hunner belijdenissen. Immers, als Meer…
In de zestiende eeuw werd in West-Europa een aanvang gemaakt met een codificatie van het klassieke volkerenrecht, voornamelijk voortbordurend op de Romeinsrechtelijke indelingen, begripsvormingen, rechtsbeginselen en werkhypotheses. Deze voorlopige dogmatiek werd getekend door de immense en diepingrijpende godsdienstoorlogen die uiteindelijk Meer…
Vanaf de legitimatie die de kerkelijke rechtsorganisatie heeft gevonden in het Tolerantie-edict van Milaan van 313, een geslaagde effectieve en vruchtbare vervalsing, heeft die organisatie in alle bestuurlijk gelederen langzaamaan toegewerkt naar de legitimatie van de christelijke doop als voorwaarde Meer…
Pas nadat Karel de Grote aan zijn Europese Keizerrijk een continentale consistentie had weten te geven door militaire veroveringen, werd de sacramentele doop een staatkundig onderscheidend scharnierpunt voor de volkerenrechtelijke scheiding tussen perfecte rechtssubjecten – christelijk gedoopten – en de Meer…
De Hellenen uit de tijd van Christus’ geboorte wezen de besnijdenis als plichtmatige religieuze ritualiteit af. De Hellenen waren voor de Romeinen een lichtend voorbeeld in religieuze beschaving en bovenzinnelijke zingevingsideologie betreffende het menselijk bestaan en de doelstelling ervan. Zij Meer…
Na de twee kerstdagen, waarin wij wat landerig wederom ons volslagen onbekende rituelen in de parochiekerk ondergingen had je tot en met 31 december de geheimzinnige reeks plechtigheden die tezamen het “Octaaf van Kerstmis” vormden. Die serie liturgische merkwaardigheden eindigde Meer…
Merkwaardig summier was de kerstvigilie gewijd aan de onbevlekte ontvangenis van Maria, de komende moeder Gods. Merkwaardig, omdat van de bezwangering van de vrouw eigenlijk in Braboland toch wel degelijk een probleem werd gemaakt, getuige die voorgeschreven kerkgang die ook Meer…
Dat vond mijn veel te Hollandse moeder, die op dit punt hypergevoelig was, ridicuul. Ze legde zich er niet alleen niet bij neer. Ze ging er tegen in, zoals veel andere vrouwen in de wijk óók hadden willen doen, die Meer…
Over deze “kerkgang” is tegenwoordig veel te doen, filosofisch, sociologisch, ideologisch en zelfs staatkundig. Deze discussie is geconcentreerd op de vraag — en de beantwoording daarvan — of de kerk hier een reinigingsritueel beoogde of een dankzeggingsritueel. Die vraagstelling is Meer…
Was die Intronisatie dus niet geheel kreukloos liturgisch verlopen, er gingen aan moederszijde nog wel heel wat vormen en liturgische vertoningen meer mis. Moeder was in Rotterdam heel katholiek opgevoed. Ze was daar paramentenmaakster geweest. Dat is de borduurkunstige vervaardigster Meer…
Hier, in Braboland, waarheen wij verhuisd waren vanuit jachtig herrijzend Rotterdam, lagen de vormen voor onze godsdienstoefeningen uitgelijnd klaar. Het parool voor ons als randstadstedelingen was dat we deze vormen gaaf en onvoorwaardelijk moesten aanvaarden. Ze hoorden zogezegd bij het Meer…